Het is stormseizoen, ik schreef er al een paar keer eerder over. Wat mij altijd verbaasd is hoe men hier mee omgaat in dit land. Soms zijn stormen geen federale aangelegenheid, soms wel. Als er verkiezingen naderen bijvoorbeeld, of als de staat in zijn autonomie tekort schiet in hulpgoederen en materiaal.
Het is in ieder geval geen voorpaginanieuws met knallende krantenkoppen zoals in het Westen het geval zou zijn. Het is een bij-artikel in de landelijke pers. Alleen lokaal is het groot nieuws, en daar zie je dan vaak door de bomen het bos niet meer. Rampenscenario's en clickbait vliegen je om de oren en iedereen bemoeid zich er mee, zelfs de Amerikaanse weerstations met termen als "allesverwoestend" "monsterstorm" "Grootste ooit" en ga zo maar door. Ik negeer dat een beetje. Want je koopt er niks voor al die paniek.
Maar ik ga ook steeds meer de lokale overheid negeren. Want ook dat slaat nergens op. Momenteel hebben wij kleurcode geel, dat betekend dat er gemiddeld gevaar is. De zon schijnt, het waait niet, er is nog geen druppel regen gevallen sinds gisteren, ook al zeggen ze dat het hier pist van de regen, en hebben we de waarschuwing gekregen van de overheid maandag en dinsdag thuis te blijven en te schuilen in onze huizen.
Winkels werden geplunderd, er is geen tonijn en vermicelli meer te koop, twee favoriete artikelen hier in Mexico in het stormseizoen. En de rijen bij de benzinestations reikten bijna tot aan Ensenada bij wijze van spreken.
CFE, de elektra maatschappij liet een extra boot varen vol materieel vanaf het vaste land, wat verdeeld werd over het "rampgebied" en het leger kwam met shovels, hijskranen, tankauto's, rijdende klinieken en tortillerias zodat ook in het rampgebied de lokale lekkernijen blijven doorgaan.
En de Guardia Nacional werd massaal zijn bed uit getrommeld m dat allemaal te bewaken en toe te zien op de openbare orde. Niet openbare veiligheid want daar is de proteccion civil voor en die draaien overuren, die vergaderen zich suf en plempen sociale media vol met berichten.
En nog steeds schijnt de zon, en valt er geen druppel regen.
Gisteren liep ik door de stad en de winkels zijn gebarricadeerd met stormluiken, dichtgetimmerd met lawaaibomen hout en overal liggen zandzakken. De overheidsloketten zijn 2 dagen gesloten, de scholen 2 dagen dicht, de waterbedrijven hebben de pompen stilgezet uit voorzorg, dus we krijgen geen water meer, ook al verspreiden ze berichten dat we wel water krijgen en ga zo maar door.
Mexico weer eens ten voeten uit. En nog steeds schijnt de zon en valt er geen druppel regen.
Kijk, Polo komt ongeveer 250 kilometer noordelijk van waar ik zit aan land, dat is best dichtbij, dat is volgens mij dichterbij dan Den Helder van Maastricht ligt. Of vergelijkbaar. Ik kan het in een paar uurtjes overbruggen die afstand. Dus meteorologisch gezien kan ik die orkaan bijna aanraken. de banden van wind en regen zwiepen daar uiteraard ruimschoots omheen. Maar niet hier. Geen idee waar ze zijn, maar niet hier. En toch stopt het dagelijks leven en komt het knarsend tot stilstand want: gevaar, storm!
Ik herken het uit de Filipijnen, daar zit je dan op zo'n eiland en dan wil je naar een groter eiland om even te winkelen ofzo, en dan vaart de boot niet. Straks zonnetje, factor 50 op je huid want godsamme wat is het mooi weer, maar de boot vaart niet want er is Signal 3, en dan mogen boten niet varen, ook al is die storm helemaal in Manilla honderden kilometers weg.
Dat hamsteren van die mensen begrijp ik wel een beetje, er worden in het getroffen gebied in de afgelegen buurtschappen ook voedselpakketten uitgedeeld. Wegen zijn hier onverhard, overal is straks blubber en aardverschuivingen zijn een reëel ding hier in dit gebied. En zitr je wel in een wereld van asfalt en beton, zoals ik, dan heb je de afwatering via arroyos die grote delen van je stad onbereikbaar maken. Dus groot inkopen is niet fout. Temeer omdat er maar 1 aanvoerweg is, en 1 Ferry per dag, en als dat allemaal wegvalt duurt het even voordat vrachtwagens met eten en drinken en brandstof weer deze kant opkomen. Extra pinnen is ook geen verkeerde zet, want als de stroom uitvalt is het internet weg en hupla zit je opeens zonder geld.
Maar het zou in mijn beleving veel gesegmenteerder kunnen, deze stad hoeft geen lang weekend te hebben als de lucht straksblauw is en er geen spatje regen valt buiten het normale buitje in de namiddag. Zeker niet met al die achterstanden in papierwerk en tegenzin van ambtenaren om door te werken. Scholen dicht, okay, dat scheelt een boel verkeer op de weg, daar kan ik nog wel bij misschien, maar toch, met zulk mooi weer als het vandaag is is het een beetje onzin.
En dan wordt Polo ook nog eens op zijn hielen gezeten door tropische storm Rachel, die verandert in een orkaan voorspellen ze, en rakelings langs ons schiereiland dendert en dan krijg je die hele polonaise van schuilplaatsen open, waterpompen dicht en noodvoorraad aanleggen nog een keer. En eerlijk gezegd komt al die paniek een beetje ongeloofwaardig over inmiddels. Ik begrijp dat stormen onberekenbaar zijn, en zomaar van koers kunnen veranderen, maar ze zijn met al die intelligente rekenmodellen ook nu weer niet zo onvoorspelbaar dat je het dagelijks leven fon hold moet zetten tot ver buiten het gebied waar die storm over trekt.
Valt op te merken dat we een uiterst linkse regering hebben en deze hysterie past prima in het regeringsprogramma van linkse partijen wereldwijd natuurlijk. Dus Dat verklaard wel een beetje wat er aan de hand is, en er zijn volgend jaar verkiezingen voor het gouverneurschap in veel staten, ook in de mijne, dus iedereen wil zijn beste beentje voorzetten en de slogan: "kijk hoe goed wij zorgdragen voor jouw comfort en veiligheid" resoneert natuurlijk zalig in deze idiote wereld.
gelukkig komt onze bouwploeg wel gewoon werken vandaag.
En ik? Ik ga wachten op Rachel, ik ben benieuwd wat zij met zich meebrengt aan ellende en ik zie wel hoe erg Polo was voor de mensen in de getroffen gebieden. Heel eerlijk gezegd ben ik wel dankbaar voor de storm in het glas water wat hier overtrekt. Ik ben niet zo van de orkanen.
