Mijn zoon, die ook in Mexico woont, en ik hebben boodschappen gedaan en samen lopen we naar huis. Het fijne van dit huurhuis is dat bijna alles op loopafstand is, dus het is heerlijk af en toe even naar de winkel te wandelen en wat dagelijkse dingen te halen. Vandaag was het impulsaankopen voor Nederlandse crisismacaroni. Soms moet je gewoon even nostalgisch doen.
Crisismacaroni is elleboogjes macaroni met gebakken ui, ham, en ketchup, liefst met een augurk maar die waren onbetaalbaar, wel geraspte kaas, en daar gingen we voor naar de winkel en een gebakken ei met de dooier nog heel.
Dus met de tas met daarin de geraspte kaas en twee zakken rijst die in de aanbieding was liepen we naar huis. Babbel de babbel en sjok sjok, zoiets. terwijl de tas in zijn linkerhand heen en weer zwaaide.
Mexicaanse honden zijn trieste dieren vind ik, ze moeten of jurkjes en sokken aan en zijn meer verwend dat La Princasa de papi, of El Tigre de mami, of ze zitten de godganse dag in hun eigen uitwerpselen achter een hek, soms kunnen ze niks zien, anderen steken hun kop door de tralies en weer anderen gebruiken elke opening die er is om naar je te kunnen kijken en vooral vreselijk te blaffen. Mijn straat is niet anders, je kunt mensen horen aankomen door het geblaf van de honden te volgen. De drie trutte-poedels met knipjes in hun haar en geruite truitjes, op het balkon, de 5 chihuahua's in een berg poep schuin tegenover, de buldog die best lief is en altijd enthousiast kwispelstaart, de onbestendige hond die we nooit zien en hij ziet ons ook niet. En de stille grote herdershond achter het hek die nooit blaft.
Nu ook niet, het hek is open, zijn baas is bij de auto bezig en voor we het weten valt die hond mijn zoon aan. En als die tas niet net de goede kant op had gezwaaid was het gat wat nu in de tas en in de boodschappen zat in zijn been geweest. In 1 adem rent de hond door weg het natuurgebied in. De baas staat erbij en kijkt er naar terwijl ik de dure geraspte kaas uit de blubber vis (het heeft 24 uur geregend en de straat is een drama!) de rijst lekt uit een zak, de tas is aan flarden en de ik ben zo boos, van de schrik: meneer waarom is uw hond zo agressief, waarom doet hij dat, kijk naar mijn boodschappen. Hij zegt niks, en staat daar maar en kijkt en mompelt iets. Ik besluit de geraspte kaas maar te laten voor wat het is, die zit onder de blubber, 2 euro naar de klote, de rijst kan ik wel redden door de zak dicht te draaien. Er ligt een klein beetje op straat. Mijn zoon gooit nijdig de tas die helemaal aan flarden is op de grond en beent pissig weg. boos over het gebrek aan reactie van de man, en even stress af reageren, want dat had zijn been kunnen zijn.
Waarom die man niets deed, beats me, maar niks verbaasd me meer in dit land. Ik kon alleen maar denken, wat als het een kind was geweest en geen tas? Of dat been, wat een ellende dat weer had gegeven. En wat moet ik doen? Moet ik iets doen? Anders dan macaroni eten zonder geraspte kaas?
Bel je de politie ofzo? Ik heb werkelijk geen idee.
Kijk, die honden vervelen zich de pleuris, ze zijn anti sociaal want afgezien van dat blaffen de hele dag en soms de hele nacht hebben ze geen fuck te doen, ze krijgen amper aandacht, en zijn er puur voor de bewaking. Mensen stoppen er brokken in en etensresten en dat beest schijt en dan 1x per week wordt zo'n plaatsje opgeruimd en dan kunnen ze weer een week. Dus die hond zag zijn kans, en misschien wilde hij alleen maar spelen die tas was best leuk. Weet ik veel. Maar omdat die hond dus nooit sociaal hoeft te zijn, geen manieren heeft, niet luistert naar commando's, helemaal niks, is het een ongeleide projectiel. Dit soort honden zijn super loyaal naar hen die hen voedt (de roedel dus) en laten de rest van de wereld hun tanden zien. Ik kan het prima uitleggen, maar dat neemt niet weg dat ik me lam geschrokken ben van de snelheid waarmee het gebeurde en de lakse idiote bijna negerende houding van de eigenaar. Ik had wel 1000x excuses aangeboden en de schade willen vergoeden en van die domme dingen gezegd als: Dat doet hij anders nooit.......
Gelukkig was het alleen de tas, weg leuke boodschappen tas.
Ik heb weer wat te doen: leuke boodschappentas scoren.
