Ik kocht een mini frituurpan

Ik kocht een mini frituurpan

Geen idee hoe andere buitenlanders in Mexico hier de frietjes ervaren, maar ik vind patat eten in Mexico een drama. het is duur en niet te pruimen. Negen van de 10 keer krijg je een lullig handje slederigheid wat al 4 uur in een warmhoudbak zit vol vet. 

En daar vragen ze dan rustig 100 peso voor. Bij de fastfoodketens is je eten steevast koud, die werken veel te ver vooruit. Dat schiet ook niet op. Alhoewel Carl's Junior en hier en daar een Berger King wel een redelijke portie friet weet te produceren. Maar ja, je wilt niet altijd bij een fast food keten zitten. Maar restaurants en patat? Geen goede combi. Daarnaast zit er zelden echt zout op, of zo weinig dat je denkt: zo duur is dat toch niet een beetje zout, je verdient genoeg aan die friet? 

Ooit zag ik een heuse Belgische Frietkraam in Playa del Carmen, voor een klein godsvermogen kocht ik een puntzak friet. Mayonaise moest je ook weer extra voor betalen, dus uiteindelijk had ik een zak goud(gele friet) in handen. Niet te vreten, half gaar, bijna geen zout, slap, vet ook, echt zo zonde, en dan een bijsmaak van de goedkope olie dat je denkt: gadverdamme, zo hoort patat niet te smaken. 

Nu ja, ik eet zelden patat in Mexico gewoon omdat ik geen zin heb om omgerekend 4,50 of 5 euro voor een portie van 10 patatjes te betalen en dan nog een fooi moet geven ook. Maar ik ben wel een frieten-mens. Ik kan soms dromen van een goede portie friet. Dus na de landing in La Paz kocht ik, heel hip en modern: een airfryer. Nou die kan ook wel bij de vuilnis, ook die frieten zijn niet te vreten, droog, soms bijna hard, en het maakt niet uit hoe ik het doe, ik heb 101 youtube video's gekeken en een hele mooie best wel dure airfryer, maar ik vind ook die friet niet te eten. 

Ik heb al besloten om dat ding gewoon in 1 van de verhuur appartementen te zetten, scheelt een oventje kopen, en de nieuwe huurder zal verbijsterd zijn over de luxe. Lang leve zijn lol! 

Mijn zoon zag een mini frituurpan, volledig elektrisch bij het Liverpool Warenhuis. Maar duur hoor. Allemensen voor zo'n klein ding 65 euro neertellen? Echt niet. Hoewel ik ernstig naar een goede portie friet kan verlangen is het me dat niet waard. 

Maar Amazon zou Amazon niet zijn als ze niet meeluisterden op mijn Android telefoon hoewel ik alle apps verboden heb de speakers of microfoon te gebruiken behalve de telefoon app zelf. En in mijn volgende bezoekje aan de website zag ik alleen nog maar frituurpannen. De meest achterlijke modellen. Maar beter: in een enorme prijsvariatie. Toch een seven kijken wat zo'n minipan dan kost bij Amazon. Joh, de helft van de prijs, kijk dat is verleidelijk!!

Na een dagje mijmeren, centen tellen, (ik tel nog centen en geen miljarden zoals onze overheden momenteel doen) en met de gedachte aan alle flessen Remia Frietsaus die ik onlangs had bemachtigd besloot ik hem te bestellen. Levertijd: supersnel. En ja hoor, nog voor de week echt om was stond de bezorger voor de deur met mijn nieuwe aanwinst. 

Olie hadden we al gekocht in blije afwachting van de keukenuitbreiding. Dus we staken de BBQ aan, grilden wat Argentijnse worst, haalden de Remia Amerikaanse Frietsaus uit de pantry en de Remia Shoarmasaus en gooiden eht netje van de frituur vol met patat. (die we nog hadden van het mislukte airfryer avontuur). 

Man wat een feest!!!!

Heerlijk knapperige goudbruine frieten, een simpele salade met Romano sla en tomaat, en een Argentijnse knoflookworst. 

We gooiden, om het heugelijke feit te vieren nog maar een handje of wat patat in dat ding en razendsnel hadden we bord 2 voor onze neus staan. 

Soms zit geluk in kleine dingen, zoals een mini frituurpan en een goed bord patat. 

Foto: Een zak "Belgische" friet in Playa del Carmen, Quintana Roo, Mexico  (had absoluut niets te maken met Belgische friet of patat, koud, half gaar en reteduur)

NB. uit respect voor de online taalstrijd tussen de friet en patat groepen, gebruik ik de woorden willekeurig. net als in mijn dagelijks leven. 

Posted on