Het huizenproject lijkt te stagneren. De verkoper blijft volhouden dat ze een cash aanbetaling willen en onze makelaar wil daar in niet toegeven en wij natuurlijk al helemaal niet. Hij blijft stug door onderhandelen, hoewel de koper de intentieverklaring heeft getekend met een wijziging op de aanbetaling. Ik denk dan: teken dan niet.
Waarom zou je iets tekenen als je het er niet mee eens bent? En een zelfgeschreven wijziging aanbrengen, dan kun je ook NIET tekenen en een wijziging aanbrengen en "rechazado" aanvinken wat ook een optie is.
Iedereen lijkt gefrustreerd en geïrriteerd in dit proces. Onze makelaar vind dat hij er erg veel tijd in moet steken, wij zien onze toekomst in de wacht staan op basis van grillen en grollen van de verkoper die elke keer weer iets nieuws bedenkt om het proces te frustreren. En de verkoper is misschien wel geïrriteerd omdat het niet gaat zoals zij wensen (invulling van mijn kant gezien hun hakken in het zand houding)
En mijn zoon, mijn zoon is sacherijnig omdat het allemaal zo moeizaam verloopt en ik weet niet zo goed wat ik moet zeggen anders dan: Ik denk niet dat cash geld aan mensen geven die zo liegen over van alles verstandig is. Eigenlijk herhaal ik daarmee in het Nederlands en ik minder verbloemende taal wat de makelaar ook steeds zegt.
En nu is het weekend, Mexico stopt over een uurtje of twee met werken en dan heeft de verkoper weer anderhalve dag om allerlei excuses en uitzonderingen te verzinnen. Ik ben er wel een beetje zat van eigenlijk. Zo'n proces moet leuk zijn, een feestje, en het lijkt 1 groot frusterend proces te zijn. En dan moeten we nog naar de bank om allerlei dingen te regelen zodat we het daadwerkelijk kunnen kopen.
Ik dacht ik update jullie even, en dan kan ik het ook mooi even van me afschrijven. Want misschien gaat het nu wel niet door.......ook al leek het door te gaan eergisteren!
Lukt het onze makelaar om een brug te slaan?
wordt vervolgd.
