Ik wandel, als ik van de motor afstap loop ik, al is het maar om de doorbloeding in mijn achterwerk weer op gang te krijgen. Want als je zo'n 6 uur gemiddeld achter elkaar op de motor zit, wil je na aankomst graag wandelen. Geloof me. En laten we eerlijk zijn, een stad of dorp verkennen is leuker als je wandelt, de motor is prima, maar om de omgeving te verkennen.
Ik wandel dus, over stranden met kokendheet zand, over stuwdammen, langs meren, met mijn voeten door het water, door steegjes, door een stad waar alle straten oude mijntunnels zijn, door de hoofdstad, door dorp nummer 1000, Guatemala in en uit, door Mexico Stad, door Kuala Lumpur, door Rome, Shanghai, Manilla, Cebu, Oaxaca, Merida, Cancun, Puerto Escondido. Bij 10 graden, bij 45 graden, in regen en zonneschijn, onder bomen en in de blérende zon, door winkelcentra en musea. Maar ik wandel, ik wandel me suf.
Overal waar ik kom sla ik aan de wandel. Ook omdat ik gezond wil blijven. Tenslotte word ik een dagje ouder en dus is fit blijven een vereiste.
Maar ik begin goed te voelen dat ik een dagje ouder word. Ik liep gisteren ruim 8 kilometer, het is een prima temperatuur momenteel, een aangename wintertemperatuur van 25ºC dus dat wandelt lekker. Vandaag deed ik ruim 6 kilometer en ik ben ruk stuk.
En ik bedacht: het maakt geen ene fuck uit hoeveel ik loop, ik lijk nooit conditie op de bouwen, elke trap beneemt me de adem, elke berg verlang ik naar extra zuurstof en elke dag lijkt het wel alsof opnieuw alles verzuurd en stijf wordt. En ik wandel al dik 10 jaar. En ik wandel heel lange stukken, soms wel 20 kilometer op een dag. En in de brandende zon of door mul zand. En zelfs al loop ik in de stad is het nog bergbeklimmen, aangezien de meeste steden wel een heuvel enzo hebben, en de stoepen zijn ongelijk, dus het is op en af, met soms wel een halve meter hoogteverschil met de straat, als er al een stoep is, want meestal is het een geitenpad door het gras of over zand.
Maar "all terrain"-wandelen, bijna dagelijks, en geen conditie opbouwen, na 10 jaar nog steeds niet, ik moet wel iets verkeerd doen. Denk je ook niet? Ik zou niet weten wat.
Vandaag liep ik het laatste stuk als een manke ouwe aap, echt. Ik kon mijn onderlijf bijna niet meer voelen, mijn benen leken wel losgelopen van mijn heupen, en alles deed pijn. En ik beloof mijzelf morgen doe ik niks, de hele dag niet, ik zit in mijn kuil op de bank en ik werk aan mijn boek en ik kijk video's en ik doe echt niks. Uitrusten! Dat ga ik doen.
Foto: Ik, op het strand in Playa del Carmen, Quintana Roo, Mexico
