Soms ben ik wel eens jaloers op mijn zoon die gewoon 1x in de zoveel tijd een tondeuse over zijn kop trekt en hij is weer netjes. Ik gok dat ik er met stekeltjes nog slechter uitzie dan dat ik nu doe. Dus ik zit elke keer met die ellendige zoektocht van een kapper vinden.
In de 10 jaar reizen heb ik 2x een kapper gehad waar ik vaker naar terug ben gegaan omdat ze een fijn model konden begrijpen en knippen. De rest was......tja,.......niet volgens verwachting. Die twee gebruikten ook clips en maakten je haar nat enzo en waren net zo duur (lees: goedkoop) als de rest, maar het eindresultaat was uiterst professioneel.
Kappers in de landen waar ik doorheen reisde de afgelopen jaren zijn bijzonder. Ik heb wel eens het idee dat iedereen met een keukenschaar zich hier kapper mag noemen. Maar dat zou iets te ver gaan. Maar schoon is het niet, de scharen zitten soms nog vol haren van de vorige evenzo de zweterige kapmantel die je bij 40ºC omgegooid krijgt en je vreest echt dat je er met een luizenkop uitkomt.
Ik denk niet dat er, op die twee kappers na ook maar 1 kapper is geweest die recht kon knippen, lengtes vergeleek en goed kon omgaan met mijn verzoek om laagjes. Ik heb de laatste jaren vreselijk dun haar en die laagjes geven in ieder geval nog iets volume. Maar altijd kom ik er of met veel te kort haar uit, en lijk ik net een kerel, zeker als ik dan ook nog op een motor stap, of als ik in mijn angst met een feministische, lesbische typische korthaar kop eruit kom het wat langer laat is het scheef. Soms wel 3 centimeter.
Ze zijn zo druk met het feit dat ik blond (grijs) haar heb en buitenlander ben, dat ze blijkbaar alle vakkennis vergeten.
Ik denk dat de meeste buitenlanders naar een echte Salon gaan, dat deed ik ooit, in de Mall in Dumaguete of was het Bacolod, nou ja, zo'n stad, en ik kwam er totaal verknipt uit voor de som van 800 PHP. Een mega bedrag in vergelijk met mijn kappertje op Siquijor. Ik heb geen budget voor zulke dure, ook niet betrouwbare kappers. Dus ik doe het met de kappers waar "het gewone volk" naar toe gaat.
Die twee kappers waar ik vaker terugkwam, die staken met kop en schouders boven alle andere uit. De ene heeft een salon in Siquijor, op Siquijor island, Filipijnen, boven de Public Market, ze vroeg 2 euro voor een knipbeurt waarna ze heerlijk geurende olie in mijn haar deed en een gratis hoofdmassage gaf. De ander woont in Barra de Navidad, in Jalisco, Mexico. Alleen daarom al zou je naar Barra de Navidad gaan, geloof me. Toen we op de laatste motorreis besloten daar een maandje te bivakkeren om aan te sterken na het gruwelijk ziek zijn, plande ik gelijk een kappersbezoek in, hopende dat ze er nog zat. Zij rekent anno 2025, 7,50 omgerekend voor een kale knipbeurt, niet wassen, geen extra's, gewoon knipperdeknip en klaar met diezelfde zweterig kapmantel.
Bij die twee kappers loop ik trots naar buiten met een fijn gevoel, bij de meeste kappers kruip ik voorzichtig langs de plinten van de huizen terug naar huis om de schade te bekijken en te bedenken wat ik er aan kan/ga doen........
Kappers zijn inmiddels best duur geworden in Mexico. Betaalde ik 6 jaar geleden zo'n 80 peso voor zo'n scheve knipbeurt, nu betaal ik al bijna het dubbele, en soms nog meer. Prijzen als 140 peso zijn redelijk normaal en soms vind je nog een kapper die 100 peso rekent zoals "zij van Barra". Nou is dat in vergelijk met Nederland niet duur denk ik. Ongeveer 5-8 euro voor een simpele knipbeurt, maar als het scheef is is het wel duur. En ik vind dus 140 peso, wat het bij mij in de stad kost, voor een kop haar wat eruit ziet of de ratten er aan gevreten hebben veel te duur.
Dus na 101 video's op YouTube te hebben gekeken en eindelijk al die adviezen van volgers in de tijd dat je nog kon reageren op wat ik op het internet flikker luisterend, heb ik besloten mijn eigen haar te knippen en me de ellende van dat langs de plinten van de huizen kruipen te besparen.
twee elastiekjes en 5 dagen en de scherpste niet keukenschaar verder en er is 15 centimeter af en ik laat het hierbij. Ik wil het lot niet tarten. Dit was te makkelijk om waar te zijn. En ik weet zeker dat als ik het nog een keer probeer er iets mis gaat. Zo is mijn leven nu eenmaal.
Ik kan er ook niet meer zo goed bij, het is nu net voorbij schouderlengte en het wordt wat lastig te overzien aan de achterkant met de methodes die ik koos.
Waarom 5 dagen? Nou, ik probeerde het eerst voorzichtig, ik had geen idee hoeveel korter het zou zijn als ik knipte wat ik knipte. Dat was niet kort genoeg, ik wilde alle dood haar waar de ziekte van vorig jaar nog in zat zeg maar er af hebben, minstens en dan misschien nog wat extra's. Dat extra's heb ik vanmorgen gedaan.
Elke dag een beetje meer, elke dag werd ik er ook handiger in, het verdelen in secties, het afbinden en opkammen, en dat gehannes met een schaar in spiegelbeeld.
Elke keer nam ik foto's van de achterkant en elke keer dacht ik: Niet slecht. In ieder geval absoluut beter dan die scheve kappers van hier.
IK ben er blij mee, de uitgespaarde 140 peso en de walk of shame zijn mijn winst. En ik heb wat geleerd, mijn zelfvertrouwen kreeg er een boost door, ik kan nog veel meer dan ik dacht. En mijn haar is weer kort en niet meer pluizig raar afgebroken enzo.
Kortom: ik zie er weer netjes uit.
Vind ik zelf.
