Toch wel fascinerend hoor denk ik als ik vandaag een foto van de Pico de Orizaba zie op sociale media en lees dat hoewel de vulkaan nu slapend is hij vroeger grote uitbarstingen kende. En dat ik dus in een land woon met zoveel oude magistrale vulkanen. Regelmatig zie ik foto's van bovenaf IN de krater van de Popocatépeti, en dan kijk je zo in die rode kokende oersoep. Echt zo fascinerend!
Ik heb er al heel veel Mexicaanse vulkanen gezien, zo reed ik onlangs nog langs de drie maagden die langs de helling van de hel liggen. Zo heet de weg vanwege zijn scherpe bochten en steile daling. En ik stond in Cholula vanaf het kerkplein wat bovenop een oude pyramide is gebouwd, uit te kijken op een stoom-uitbarsting van de Popocatépetl, die nog wel actief is. Ik zag de beroemde vulkaan van Colima, de San Martin in het Tuxtla vulkaan gebied in Veracruz, La Purísima bij Comondú in Baja California, het San Quintin vulkaan gebied in Baja California, en La Reforma in dezelfde staat, de Pinacate Peaks in Sonora, de Parícutín vlak bij Uruapan in Michoacán, en de vulkaan vlakte in dat gebied vlakbij Guanajuato, de Nevado de Toluca vlak bij Mexico Stad, het Mascota Vulkaan gebied vlak bij Puerto Vallarta in Jalisco, de Malinche vlak bij Tlaxcala en Puebla. En de laatste reis reed ik door Durango en passeerde ik langs het vulkanisch veld daar. En er zullen er vast wel meer zijn, soms zijn ze helemaal niet indrukwekkend, andere keren zitten ze verstopt in de wolken en soms heb je geluk en zie je zo'n enorme berg voor je opdoemen in het landschap.
Het nadeel van al die vulkanen is dat er ook veel aardbevingen zijn. Da's dan wel weer minder. Ik heb al een paar keer mijn hotel moeten verlaten om in mijn pyjama op het verzamelpunt te gaan staan tot we het gebouw weer in mochten. En soms word je 's nachts wakker en schommelt de lamp nog na, omdat de aarde beefde maar net niet hard genoeg om er veel van te merken.
Wat woon je in Nederland dan lekker veilig niet dan? Hier zwemmen krokodillen in de rivier, slingeren apen door de bomen en kruipen schorpioenen in je schoenen. En ik Nederland gilde ik bij een dikke zwarte spin die ik nu zonder blikken of blozen doodmep of naar buiten schuif, net hoe mijn pet staat. En dan denk: God, blij dat het geen harige vogelspin was of een vuistgrote Huntsman Spider.
Wat dat betreft verandert je leven wel hoor als je ver buiten Europa gaat wonen. Je zelfredzaamheid verbeterd met sprongen, want een hoop van dit soort dingen moet je zelf oplossen of je moet zelf opkrabbelen na een ramp, dat zie ik bij de plaatselijke bevolking. En dat zag ik ook in de Filipijnen waar ik eerst 4 jaar verbleef. De sporen van de ene ramp zijn nog duidelijk zichtbaar als de volgende al over zo'n gebied heen rolt. En mensen zijn er redelijk laconiek onder. Zo was er in de Filipijnen in Legazpi een vulkaan uitbarsting toen ik daar was, en de boeren gingen gewoon de berg (als in de vulkaan) op om de kippen en koeien te voeren. Daarna gingen ze weer terug naar het opvangcentrum. Want ze mochten niet overnachten op de vulkaan helling. Ik had die koe in mijn ontzag voor het natuurgeweld allang mee naar beneden genomen, maar daar niet, zo denken zij niet. Die koe is thuis, waar hun bezittingen zijn en zij zitten tegen heug en meug in een school die vrijgemaakt is voor de calamiteit. Het liefst zaten ze thuis naar het traag voortkruipend lava te kijken. Zo vertelde een boer me, zijn huis was niet in gevaar, het lava was een kilometer verder op dus waarom mocht hij niet naar huis?
Als ik zie hoeveel websites de Mexicaanse overheid heeft om alles te monitoren: vulkanen, scheuren in de aardkorst, kustlijnen die dreigen te verzakken en rivieren die mogelijk zouden kunnen verschuiven, ben ik onder de indruk. Het lijkt in Nederland altijd iets te zijn wat mensen overvalt. Alsof ze het daar minder goed onder controle hebben zeg maar.
Hier krijg je altijd waarschuwingen. Ook in mijn staat, ik heb een app van de overheid voor de regentijd, dan kan ik zien welke wegen je moet vermijden, hoe hoog het water in de aroyos staat en waar de stad afgesloten is. Dat wordt VOOR de regen al geel gemaakt en tijdens de regen bijgewerkt. Heel herkenbaar want al die rampenplannen en waarschuwingen (net als in de tijd van COVID) gaan met een stoplicht, groen: niks aan de hand, geel: blijf op het nieuws letten, oranje: waar staat je rugtas en ken je de weg naar opvanglocaties? Rood, afhankelijk van waar de waarschuwing voor is moet je van alles doen, meubels omhoog, lossen spullen vastsjorren buiten, daken verzwaren, zandzakken voor de deur, en vooral: blijf thuis, volg aanwijzingen op van de veiligheidsdiensten en het leger.
Er hangen ook overal evacuatie plannen aan de muur, wat doe je bij een tsunami, bij een aardbeving of bij een brand? Iedereen weet wat er in huis moet zijn in voorbereiding op calamiteiten, en wat er in je rugtas moet zitten als je moet evacueren of vluchten. En daar waar Nederland heisa maakt en kreunt en steunt, is overleven hier orde van de dag. En dat blijf ik fascinerend vinden. Dat ik met open mond naar zo'n stoomwolk sta te kijken of het lava toen in Legazpi, en dat de lokale bevolking niet eens opkijkt, want: ja hoor alweer??!!
En hier in Mexico, de overstroomde straten, niet leuk, niet handig, maar je ploetert gewoon door want je moet toch van A naar B.
Fascinerend, hoe men er mee omgaat op elke niveau van de samenleving en fascinerend al die spierballen taal van moeder aarde.
Zelfs eens kijken in de keuken van Mexico's monitoringssysteem? klik dan hier
