Ik had niet gedacht dat een huis kopen zo'n vage bedoeling zou zijn. En hoewel ik probeer het proces te begrijpen denk ik bij mijzelf: Zijn we zelf wel betrokken in dit proces anders dan geld schuiven op het juiste moment?
Onze makelaar regelt vanaf zijn vakantie adres een aantal zaken, maar niemand kan ontkennen dat zijn vakantie wel heel ongunstig viel voor de termijn die hij zelf stelde in de oferta de compra. Want als hij morgen terugkomt van vakantie moet er van alles met grote spoed geregeld worden vanwege de tijdsdruk en "grote spoed" en Mexico gaan niet samen.
En wij begrijpen inmiddels geen ene fuck meer van het proces. We volgen maar een beetje de vinger. Want het lijstje met stappen wat hij ons ooit gaf lijkt niet echt gevolgd te worden, of althans misschien wel, maar wij worden bij grote delen van dat proces buiten gesloten zo lijkt het wel.
Er zijn meer buitenlanders die erover klagen, dat Mexicaanse makelaars het hele proces overnemen. En daar waar je dan in Nederland lekker achterover leunt en in die vage periode tussen een geaccepteerd bod en de notaris een duidelijk rijtje taken hebt, zoals je hypotheek regelen en dat je meest spannende moment is, is dat in Mexico zo anders.
Want je hebt geen hypotheek, althans, wij niet, wij zijn wat ze hier noemen "Cash-buyers" "Compradores al contado". Maar wij moeten wel andere rare dingen regelen zoals een Escrow rekening met een aanbetaling en een Fideicomiso omdat we in de beperkte zone een huis kopen.
Dat zijn allemaal formaliteiten, zo vertelt onze makelaar ons, zaken die gewoon geregeld worden omdat het zo nu eenmaal werkt, en er kunnen geen momenten meer zijn van afwijzing anders dan dat de papieren van de verkoper niet kloppen, maar dat is dan contractbreuk. En toch, toch lukt het me niet om die spanning te voelen van het kopen van een huis.
Ik voel me net een domme kip die achter het bakje graan aanrent. Of zoals mijn zoon het vaak zegt: de murw geworden emigrant die de vinger volgt in deze totaal voor mij onlogische en onbegrijpelijke wereld.
Vanuit mijn beroep wil ik het proces graag begrijpen, tot in de finesse, maar tot op heden heb ik niet het gevoel dat we betrokken zijn. En dat iemand anders al dat gedoe regelt is natuurlijk fijn, en zorgeloos enzo, maar wij Nederlanders zijn van de oplossingen, de pro-activiteit, van het doen en doelen stellen, van het begrijpen en van de oplossingsgerichtheid. En we houden niet zo van dolen door het systeem.
En het is weer zo'n leermoment die je na je emigratie zo vaak tegenkomt waarbij je je met al je Nederlands denken wat tot diep in onze genen zit, geloof me, moet neerleggen bij alles en het moet loslaten en gewoon met de stroom moet meebewegen. Maar alleen dooie vissen drijven met de stroom mee, zei vroeger een goede vriend altijd. En ik ben geen dooie vis. Dus het bevalt me niks dat we geen grip lijken te hebben op al die Mexicaanse gewoontes en bureaucratie.
Want we weten ook dat we vaak stagneren op de meest onlogische momenten en met de vakantie van de makelaar hebben we weinig ruimte voor stagnatie. En we hebben geleerd de afgelopen jaren dat termijnen vaak niet haalbaar zijn omdat er altijd wel iemand de kont tegen de krib gooit of een stok in een ronddraaiend wiel steekt wat dan keihard tot stilstand gedwongen wordt.
En daarom loop ik nog niet met mijn hoofd in de wolken, en daarom heb ik eigenlijk best wel een beetje buikpijn, en daarom......ik ben een controlfreak, iets met schade uit het verleden, ik wil graag de regie kunnen houden, ook al weet ik dat ik helemaal geen regie heb, maar in mijn rare hoofd vol beschadigingen uit het verleden is een soort wereld ontstaan dat als je maar kennis van procedures hebt, je regie hebt. En ik heb geen kennis, ik kijk alleen naar een agenda vol afspraken die veel te dicht bij elkaar gepland liggen en ik kijk naar de direct daarop volgende agenda item: Deadline bod.
En als we die dag niet halen dan moeten we een boete betalen aan de verkoper. En die dag nadert met rasse schreden en onze makelaar ligt nog steeds op een luie stoel ergens in het Caribisch gebied aan een cocktail te lurken.
