Het was niet de vraag waarmee ze binnenkwamen, deze mannen, maar het was wel de laatste vraag die ik beantwoorde. Wil je je website verkopen?
Op mijn zakelijke website heb ik mijzelf een beetje klem gezet met de contact-optie. Mensen mogen contact met mij opnemen voor emigratievragen, en dat kan al vanaf een symbolisch bedrag van 2 euro. Ik leg mijzelf daarmee de verplichting op om die vragen dan ook te beantwoorden. En met de vraag die van de week binnenkwam dacht ik: God, ja daarom OOK had ik reacties en contactmogelijkheden uitgezet.
De vraag voor samenwerking. Ik word daar altijd lichtelijk sacherijnig van. Toen ik als Emigratie Coach begon was ik de enige. Nu zijn er tientallen. En allemaal willen ze samenwerken. Niet omdat we nu zo'n gezellige club mensen zijn, maar meer omdat de vijver waarin we vissen beperkt is, en de markt van informatie verzadigd is. Zeker voor Europa.
Dus wil iedereen samenwerken met iedereen die succesvol is, oogt, of pretendeert te zijn. Ik heb werkelijk over de jaren zoveel mailtjes gehad, sommigen bijna onbeschoft, in de trant van: Als jij er van kunt leven kunnen we best wel delen? Hoeveel verdien jij dan want mij lukt het niet? Dat soort vragen.
Ik schreef soms naar aanleiding van al die onbeschoftheid artikelen, die ik dan vol stopte met tips in de trant van: Kijk zo kan dat. Artikelen met titels als "1000 euro verdienen met je website, kan dat". Maar mensen en zeker dat soort mensen leest slecht en heeft geen interesse in echt werken, die willen scoren!
En op een dag besloot ik alle contact mogelijkheden uit te zetten, ook omdat mensen die niet in hetzelfde werkveld werken altijd denken dat ik het voor hen wel "even gratis kan doen want het is maar een kleine vraag". Ik werk niet "gratis" ik werk voor geld, net als jij en iedereen in de wereld. En ik begrijp niet waarom je zou denken dat jij een uitzondering bent en wel gratis dienstverlening kunt bietsen en mijn expertise kunt inzetten ten gunste van je eigen krenterigheid.
Maar nu, met die symbolisch 2 euro-vraag-optie, komen opeen die samenwerkingsverzoeken ook weer binnen. En ik denk dan: kijk even naar het grote geheel, want ik schrijf ook ergens dat ik kan rondkomen van 9500 euro per jaar, dat ik een beetje kan sparen en dat ik niet leef voor groot geld. Ik leef minimalistisch en heb mijn inkomen afgestemd aan mijn behoeftes. Dat is mijn filosofie, daarom vertrok ik uit de 9-5, uit de rat-race Ik wilde niet meer scoren, cashen, succes najagen. Het succes kwam me aanwaaien op de moessonwinden deze keer. En ik ben er dankbaar voor, maar ik word er niet schatrijk van, dat is namelijk een keuze.
Ik kan misschien wel meer verdienen, maar ik heb het niet nodig, ik leef niet om te werken, ik werk om te leven. En meer is niet nodig. En dat klinkt misschien idioot in de oren van het streven die Nederlanders zichzelf opleggen in huisinrichting, 3 vakanties per jaar en carrière-tijger moeten zijn zodat ze elke vrijdag een proseccootje kunnen ploppen, maar dit is mijn keuze.
De beeldvorming mensen, de beeldvorming, hou je fantasie nu eens in toom en lees wat er staat!! Niet iedereen leeft binnen jouw referentiekader, de wereld is breder, groter, wijder, creatiever en vrijer dan dat.
Dit email-gesprek liep niet anders. En ik stonk er weer eens in. Ik ben veel te aardig. De initiële vraag was om samenwerking en ik had gewoon het knippen en plakken antwoord wat ik in een note heb staan moeten sturen. Maar zoals ik al schreef, ik ben veel te aardig.
En toen kwam er een tweede mail. die was korter en zakelijker, en streek behoorlijk tegen mijn haren in. Mijn vraag werd totaal genegeerd, en nu ging het alleen nog maar over cijfers. Ik deed een royaal gratis aanbod en ik werd zakelijk een beetje te kakken gezet.
Want hoeveel bezoekers had ik per dag?
En ik denk: Man, als jij naar bezoekers per dag kijkt, doe je iets fout, dan staar je naar irrelevante cijfers. Want bezoekersaantallen van vandaag zijn niet de bezoekersaantallen van morgen. Ik heb heel grillige stats op mijn website. En ik focus op maand en jaar. Ik ken na 10 jaar de klappen van de zweep, zo heb ik op vrijdag juist heel weinig bezoekers en op zondag heel veel meer. Jij zou dus op vrijdag in paniek raken dat je bedrijf instort als je naar mijn stats kijkt? Denk ik sacherijnig als ik nadenk over antwoord. Maar ik weet dat ik op zondag dat 3x meer dan goed maak die dip.
En in de vakanties kakt het allemaal in maar na de vakantie's piekt het. Want dan wil iedereen gaan wonen waar 'ie op vakantie was. Maar bezoekers zeggen niets over mijn omzet. Hetzelfde rond kerst en nieuwjaar, mijn drukste tijden van het jaar, want iedereen daar in het westen doet nog aan goede voornemens blijkbaar. Heb ik in die maanden mer omzet? Niet persé, want je hebt dromers en doeners. En dromers zijn geen klanten. Wel bezoekers, maar geen klanten, geen doorpakkers.
Een bezoeker is geen klant, maar wel mogelijk potentiële klant, en een bezoeker die langer op mijn website blijft is een veel grotere potentiële klant. Die is geïnteresseerd en heeft misschien wel serieuze plannen.
En dat zijn veel interessantere cijfers. Bezoekersbewegingen op de website, met gezondheid van een website begin je bij de impressies en via de click through rate en nog zo wat cijfers eindig je bij de bounce rate. En ergens daar tussenin zit de winst, het geld en de optie voor verbetering en meer omzet.
Mensen die kijken naar bezoekers aantallen per dag doen iets fout met hun website.
En dus misschien wel met hun bedrijf?
Mijn laatste antwoord is gegeven, ik wens ze veel succes. Voor die lullige twee euro koop je geen email correspondentie met mij over bezoekersaantallen per dag.
En nee, ik wil zeker mijn website niet verkopen? Waarom zou ik?
