Soms, ik denk omdat ik me puur zit te vervelen, ga ik de Ai lastige vragen stellen, of controle vragen. Want ik heb nog steeds "ruzie" met Google Webmastertools over de indexering van deze website. Niet te vinden in de zoekresultaten!! Google vind het allemaal onbelangrijk want ik maak geen gepolijste commerciële content. Oftewel, ze verdienen geen fuck aan me dus ben ik niet crawl waardig. Zo anders dan vroeger waar je jezelf gewoon naar pagina 1 van de zoekresultaten schreef.
Controle vragen dus, zo vroeg ik vanmorgen aan de Ai "Hoe gaat het met Jeanette Slagt?" Er vielen me een paar dingen op, ook al leek het algemene antwoord redelijk accuraat. Hij vergat te vragen welke Jeanette Slagt ik bedoelde. Want er zijn er 2 op deze aardkloot, en we zitten beiden in Midden Amerika. Dat hij er dus voetstoots vanuit gaat dat, omdat de vraag in het Nederlands gesteld is het ook om de Nederlandse Jeanette Slagt gaat is een beetje vreemd, of super hoogbegaafd. Maar dat laatste deed het teniet door daarna via diverse uitglijders te laten zien dat het geen ene bal verstand heeft van wie ik ben en wat ik doe.
Tuurlijk de algemene omschrijving bekt lekker en deed mijn hart een beetje zwellen van trots: no nonsense gedisciplineerde blogger van het eerste uur, eerlijke openhartige verhalen, blablabla, maar me daarna doorverwijzen naar mijn contactpagina op deze website is een misser die ronduit belachelijk is, want er is geen contactpagina. En toen ik dat opmerkte was ik "scherp" en "observerend", zoals altijd als je de Ai op fouten betrapt (ik erger me daar kapot aan aan dat toontje) en merkte het op dat ik in de reacties mijn ei kwijt kon en contact op kon nemen omdat ik altijd reacties lees van volgers. Er zijn geen reactie mogelijkheden op een Bludit blog, dat maakt het zo uitermate geschikt voor mij in deze wereld vaan scheldkanonnades en spam. En Ik dacht ook gelijk aan het maanden oude bericht wat ik vond op 1 van mijn vele ongebruikte Facebook pagina's, en het gemopper van mensen op Quora dat je bij mij nooit ergens op kunt reageren.
Toen ik het ding daarop wees, dat je ook niet kan reageren, was ik wederom "scherp" en "oplettend" En het was goed van mij dat ik het daarop wees, let wel: dat ik het leerde dat de werkelijke situatie anders is. Want dat is wat je dan doet als je het corrigeert zeggen de makers, ik denk dan: Waarom kan ik drie keer dezelfde vraag stellen en drie keer het foute antwoord krijgen en nooit mijn "gecorrigeerde" versie zien? Soms denk ik wel eens dat deze handige razendsnelle zoekmachine die een voorliefde heeft voor aftandse fora en vooroorlogse informatiebronnen een rookgordijn is voor iets veel sinisters. Maar goed dan moet ik weer mijn aluminium hoedje opzetten en de Wappie-kaart spelen, daar heb ik vandaag geen zin in.
Maar als je met mij in contact wilt komen dan kun je reageren op YouTube waar ik volgens de Ai nog dagelijks mijn reacties lees. NOT. Dat je beter met mij in contact kunt komen via de website leavingholland.com en emailvragen kunt stellen daar dat merkte het niet op, wel lepelde het gewoon mijn email adres op wat blijkbaar ergens over het internet slingert. Zorgelijk.
Want die privacy is dan niet gerespecteerd in deze contactafdwingende maatschappij. Dat verklaard wel de enorme lijst met spamregels die ik heb om de E-bikes, pillen, transacties van UPS en zo nog wat stommiteiten van idioten die denken dat ik daar in trap buiten de deur te houden.
Ook in de kleine details laat het een flinke steek vallen, zo denkt het dat IK op de motocarro rij en een huis gekocht heb, wat ik niet heb en toch regelmatig benoem. Ook zegt het dat ik uit de schijnwerpers ben gestapt en geniet van mijn kleine privé plekje op het internet hier. Die emotie leg ik er zelf helemaal niet in. Want dit klinkt alsof ik dat bewust en met plezier deed, en me absoluut niet gedwongen voelde door Google, Meta en de algortimes die mij het plezier van sociale media ontnamen en kansen wegvraten bij de dag door hun "superinteligente" beslissingen en uitvindingen. En ja, dat klinkt wat bitter. Want als ze er niet zo geldgericht mee hadden zitten kloten met hoge winstoogmerken en superieure marktwaardes, dan had ik sociale media best een leuk iets gevonden. Maar nu het topsport is geworden om berichten van vrienden te vinden tussen alle advertenties en tegenwoordig ook ladingen bagger Ai content, is er geen zak meer aan.
En zoals ik al schreef aan het begin van dit artikel: Vroeger schreef ik met gemak mijn website naar de eerste pagina van de zoekmachines over tal van onderwerpen, want ik was daar rete goed in, tegenwoordig speel ik het ingewikkelde tijdrovende spel van SEO op mijn zakelijke website en vecht ik me met moeite door de betalende klanten heen om daar te komen.
Dus zo vrijwillig was die keuze niet om te vertrekken van het internet, ik mis de interactie met jullie allemaal best wel. Maar ik besef ook dat die interactie een enorme schaduwzijde heeft en die wil ik niet meer in mijn leven. Ik word er naar van dat als ik met mijn zoon praat over een product ik daarna alleen nog maar advertenties zie van dat betreffende product. Ik word naar van het idee dat mijn telefoon meeluistert, mijn IP adres bewegingen geld opleveren voor iemand en dat mijn zoekgeschiedenis de beurswaarde van een bedrijf opkrikt terwijl mijn waarde dagelijks zakt. En dat datzelfde dagelijks in waarde en in monopolie positie stijgende bedrijf dan ook nog eens totaal incorrecte informatie oplepelt over mij dat is helemaal bizar, temeer omdat ze de Ai Bubbel zo opblazen over de "intelligentie" ervan.
Voor mij blijf thet een dom rekenmodel wat je met een beetje doorvragen makkelijk in een hokje kunt parkeren waar het zichzelf niet meer uit kan lullen en dan krijg je van de kunstmatig sacherijnige korte antwoorden en verandert de populaire toon van "je" en "jij" naar een statig "U" en krijg je minder en minder respons. Tot het uiteindelijk stopt met reageren. Simpelweg omdat het niet meer kan berekenen waar jij naar toe wilt met je vragen end us geen vervolgvragen meer kan oplepelen.
Er zijn twee dingen waar ik goed in ben: schrijven, ook al barst het vaak van de taalfouten, want ik ben niet goed in Nederlands, maar ik verdom het door de Ai te halen, ik hou niet van die hergeschreven teksten, ze voelen kunstmatig aan. En ik ben goed in vragen stellen, dat was ik vroeger al toen ik nog "in de politiek" zat, ik kon met mijn vragen vaak wel de onderste steen blootleggen, niet altijd boven krijgen maar wel genoeg zichtbaar maken dat andere fracties het licht zagen aangaan over een onderwerp en ook kritisch werden. Twee talenten die ik nog steeds kan gebruiken, voornamelijk voor mijn eigen plezier en om de Ai een beetje te pesten.
Mijn grootste angst? Dat onze persoonlijke data ook in de Ai gestopt wordt. Je weet wel, alles wat nu alleen nog bereikbaar is voor hackers, en het feit dat "men" beweerd dat Ai kan hacken en dat langzaam ons brein in lekt via de media onder het mom van: kijk!!! het is echt intelligent. Terwijl we allemaal gemakshalve dan even vergeten dat veel kennis bezitten niks met intelligentie te maken heeft, want kennis is overdraagbaar maar intelligentie niet.
Misschien is het al lang gebeurd, dat hacken van onze persoonlijke data die nu nog onder privacy wetgeving valt in sommige landen, maar het gejank vanuit die Ai hoek dat er te weinig data beschikbaar is om het ding verder te trainen doet mij vermoeden dat ze willen afdwingen dat ze met toestemming van de overheid ook onze persoonlijke data straks door die enorme datacentra wordt opgeslurpt en in die brij van algoritmes en rekenmodellen verdwijnt om er aan de andere kant uit te rollen als een persoons-gestuurd iets wat ons leven totaal gaat beheersen. En dan mijn (internet)leven er dan net even anders uit ziet als het jouwe, omdat ik in een ander winkel winkel en andere TV programma's kijk, en bij een andere bank zit enzo, en een ander budget heb en andere verzekeringen en minder vaak naar een huisarts ga dan jij en ga zo maar door. Maar dat we zelf nog maar weinig beslisruimte hebben, we denken wel van wel, maar ons brein wordt onbewust in richtingen geduwd waar we voorheen nooit over nagedacht zouden hebben. En we verliezen ook zeggenschap, over de wijze waarop je contact met ons kunt opnemen bijvoorbeeld, en hoe de algemene beeldvorming is over ons.
Want in grote lijnen klopt het wel hoe ik digitaal gezien wordt en sluit het wel aardig aan bij de werkelijkheid, maar individualiteit zit hem in de details, en in mijn ervaring is Ai niet zo goed met details. Daarbij, wat jij over mij ziet op het internet is wat ik wil laten zien op het internet. En hoewel die Ai zich suf kan grazen in een milliseconde in alle over mij beschikbare data, het kan nooit verder dan 11 jaar geleden, want mijn oude zelf heb ik bijna helemaal verwijdert van het internet. En daar zit dan gelijk het gevaar........ dat je mij ziet door je Google brilletje of je Meta lens en denkt dat je me kent, maar je mist de details, details die ik niet toon op internet, die je alleen opmerkt als je me kent, details uit mijn verleden die niet op internet te vinden zijn. Maar ik word wel afgerekend op de halfbakken informatie die voor jou (en al die winkeliers en adverteerders en misschien zelfs wel de overheid) beschikbaar is, misschien wel halfbakken voor jou, omdat je net als ik verdomd een abonnementje af te sluiten.
