In de aanloop naar mijn vaste woonplek, na 10 jaar over de wereld gezworven te hebben, overweeg ik nogmaals een poging sociale media inkomen te gaan genereren. Want dat is enorm ingekakt. Maar ik besef dat ik wellicht de werkelijkheid behoorlijk moet oppoetsen om de aandacht te trekken.
Als je de verhalen op TV en internet moet geloven dan verhuizen mensen naar het buitenland om hun droomhuis te betrekken, pittoreske kasteeltjes, romantisch oude boerderijen, prachtige villa's met zwembad of uitzicht op zee., stelen de show in de programma's die over emigratie gaan en op de succesvolle sociale media kanalen.
En dan kom ik: een gewoon huis, oud ook nog maar niet "oud" op een pittoreske manier, maar gewoon oud van: Lang geleden gebouwd, 3 jaar leegstand, en nu een doorleefd huis wat verhalen kan vertellen over een gewoon Mexicaans gezinsleven. In een normale straat, en ja, met een beetje uitzicht op de baai van La Paz, als ik op straat sta voor mijn huis, want al mijn bomen ontnemen me dat uitzicht als ik op eigen grond sta, en het huis van de buren ook.
Dus om de aandacht te vangen van "het grote publiek" waar ik al nooit goed in ben geweest, anders dan via een succesvolle zakelijke website, zal ik de boel wat moeten oppoetsen, iets verzinnen wat opvalt in de massa. Ik kan geen tiny-house video's maken, want het huis is te groot daarvoor, dat kon, met het eerste project wat we op het oog hadden wel. Ik kan geen "We bought an abandoned house" video's doen, want 3 jaar leegstand is niet echt noemenswaardig abandoned denk ik. Ik kan nog steeds: van online inkomen naar offline inkomen in de groep gooien maar ik denk dat dat geen grote marktwaarde heeft. En of mensen nu echt zitten te wachten op mijn dagelijks leven? Want nu ik niet meer reis en gewoon thuis op de bank zit terwijl ik wat rotzooi met planten en stenen schilder en af en toe een taco klaarmaak, dat betwijfel ik.
Ik kan een kat nemen, en kattenvideo's uploaden of een dansende papegaai, maar mijn god, waar ben ik dan mee bezig? Dat kan ik ook wel door de AI laten doen, daar hoef ik me niet voor in te spannen.
Ik denk er over na, en ook of ik wel wat wil delen. Mijn menselijke kant wil het graag van de daken schreeuwen, hoe retetrots ik ben op mijn zoon die dit allemaal bereikt in zijn leven en hoe lief dat ik mee mag genieten. En hoe eng ik het vind voor zijn toekomst, want dat is wat daar opgebouwd gaat worden: Zijn financiële toekomst. Een hypotheekvrij vastgoed wat geld moet opleveren door middel van verhuur. Man ik barst bijna uit elkaar van trots. En dat allemaal door een stukje software wat hij ooit maakte als jong volwassene, ik geloof dat hij 16 was, en wat hem, nadat hij het commercieel maakte, al die jaren van een prachtig inkomen heeft voorzien. En nog steeds voorziet, ook al neemt het wat af vanwege al dat AI geneuzel en gehannes van Wordpress. Maar dat is al dik 20 jaar, 20 jaar een retegoed inkomen waar je zelfs in Nederland royaal van zou kunnen leven, zelfs na belastingaftrek!!
Dat is iets waar ik trots op ben als moeder.
Maar het is niet van mij, en ik kan er geen punten mee scoren. Hoe haal ik dan die schreeuwerige koppen die nu YouTube overheersen? Ik heb geen zin om dingen op te poetsen. Ik weet dat mijn leven niet zo heel boeiend is, en ik weet ook dat ik een lage gunfactor heb op sociale media. Ik heb geen opgepoetst leven, mijn leven is zoals het is, overal op sociale media, ik doe niet aan trends en hypes en ik maak geen gekke foto's waar ik bevroren in afschuw met vertrokken bek op sta om hetze te maken, ik doe niet aan AI, ik ben gewoon ik, in mijn doorsnee emigranten leventje, zonder villa aan zee, zonder magische bankrekening gevuld met de verkoop van een duur huis in Nederland, ik ben gewoon ik, ik leef simpel, ik recycle oude potjes en klooi wat met verf enzo. En that's it.
Ga ik het dan nog wel doen? Dat delen op sociale media? Ik was natuurlijk al gestopt met Facebook (lees ook: ik verwijderde alles uit mijn Facebook account) En mijn Youtube kanaal heeft geen echte volgers, alleen maar mensen die nooit komen kijken, ik ben alleen een beetje bekend op Quora, en daar blijven moderators (ik denk op aangeven van azijnpissers) maar posts verwijderen onder het mom van "spam", terwijl ik niks anders doe dan anderen. Absoluut geen gunfactor dus, eerder een hoge afgunst-factor.
Nu ja, dat allemaal terzijde, wat ik ook ga doen, als ik iets ga doen: ik ga de werkelijkheid niet oppoetsen, en misschien doe ik wel helemaal niks, en ga ik heerlijk achterover leunen in een stoel in de tuin, naar de kolibries kijken en de mussen en de tortelduifjes en genieten van het oneindige niks doen, en valt mijn exhibitionistische kant eindelijk ook in slaap bij zo'n saai leven.
Wordt (misschien) vervolgd.........
