Ik werk aan een nieuw boek, 1 van de onderdelen van mijn werk is dat ik boeken verkoop. En ik had afgelopen maand een idee voor een nieuw boek. Als ik dan eenmaal in een flow ben om te schrijven schrijf ik dagen achter elkaar door. Eerst maak ik een ruwe opzet, dan ontstaat er chaos, die stroomlijn ik en dan heb ik een eerste concept.
Dat proces vind ik altijd magisch, woorden vloeien bijna natuurlijk uit mijn hoofd, via mijn vingers en toetsenbord mijn tekstverwerkingsprogramma in. En hoewel ik een groot fan ben van pen en papier en leuke boekjes voor mijn dagboeken, ben ik voor dit soort werk blij met digitalisering. Ik kan zoveel sneller al die woorden vangen en verwerken.
Het eerste concept is dus af. De titel lijkt goed, de omslag lijkt goed, en nu is het lezen, lezen, typefouten eruit halen (iets waar ik vreselijk slecht in ben!) en sommige delen wellicht een beetje herschrijven. Maar het belangrijkste is dat ik er tevreden over ben. Ik vind het fijn als ik een boek heb geschreven dat het een goed gevoel geeft. Als het knaagt, is het geen goed boek. En dan parkeer ik het ergens en soms pak ik het dan nooit meer op, of er gaan jaren overheen.
Zoals mijn boek over 10 jaar nomadisch leven. Dat schiet maar niet op, ik raak de draad kwijt en het lijkt werkelijk 1 grote chaos. Ik geloof er heilig in dat het dan niet de goede tijd is om dat boek af te maken, of zelfs wel nooit af te maken omdat het geen goed boek is. Werk ik tegen dat gevoel in en maak ik het toch af en zet ik het in de verkoop dan loopt het voor geen meter.
Maar dit boek voelt goed. Ik sta er 100% achter zeg maar. En dat is fijn. Nu is het ook tijd om er een deadline op te zetten en de druk voor mijzelf wat op te voeren, ik wil het volgens weekend, als ik jarig ben en min 65ste verjaardag vier op de website hebben. Lekker symbolisch, maar alleen intern symbolisch want niemand weet het en het boeit ook niemand. Daarbij is er geen enkele correlatie tussen de titel en het onderwerp van het boek en mijn verjaardag, dus het slaat nergens op. Maar ik vind het een soort kers op de taart zeg maar.
Deze week staat dus in het kader van lezen en herlezen, kijken hoe het e-book zich gedraagt als ik het converteer naar PDF en nog eens herlezen. En dan de marketing opzetten en het in de webshop zetten.
Het boek heeft te maken met mijn wens om met pensioen te gaan en het stokje van mijn werk over te dragen aan een nieuwe generatie. Jarenlang werkte ik met veel plezier, maar met alle moderne ontwikkelingen heb ik het gevoel dat ik wat achterop raak en de rek is er een beetje uit zeg maar. Ik verlang naar uren niks doen, koekjes bakken en tuinieren zonder verplichtingen. (lees ook: truttigheid alom hier in de woestijn )
Maar eerst nog even werken dus, aan mijn boek.
Bijna af!
Magisch.......