Minimalisme, ik vind het prachtig!

Minimalisme, ik vind het prachtig!

Ik vind minimalisme mooi in kunst, in inrichting, in mijn persoonlijk leven. Toen ik uit Nederland vertrok had ik een huis leeggemaakt wat veel te vol stond. Ik was een soort hamster. Op zolder stonden dozen die al jaren niet opengemaakt waren, zelfs niet na de laatste verhuizing. 

Toen ik vertrok paste al mijn bezittingen in 1 rugtas, ik geef toe: Een hele grote, maar toch, van een huis vol jezelf uitgommen tot er 1 rugtas over is is best knap. Ik deed het nog een keer, toen ik mijn eerste motor kreeg, want nu moest alles achterop die motor en niet meer achter het luik onderin de bus. Met een bus rondreizen is niks, je sjeest langs alle mooie plekjes en mist grote delen van het land waar je bent. En aangezien ik altijd al eens motor had willen rijden was dit mijn kans. Met nog minder dan ik al had ging ik op reis. Eigenlijk bestond op dat moment mijn bezit meer uit technische meuk, zoals mounts, harde schijven, en laders dan uit kleding. Je hebt niet veel nodig in de tropen en als je op de hand wast ook niet. 

Ik had er, raar maar waar als voormalig hamster helemaal geen moeite mee, en de mode volgen, en leuke kleren scoren behoorden tot een ver verleden. Ik kocht wat beschikbaar was en acceptabel en wat betaalbaar was. Hoewel ik weigerde in de overal aanwezige Hello Kitty shirts te lopen boeide het me niet zo erg, als het maar simpel was, makkelijk kreukvrij in een tas te proppen en redelijk snel droog. 

En zo leefde ik 10 jaar. 

Inmiddels woon ik ergens, ik huur een huis en ik denk dat ik hier blijf wonen, dus ik kan me meer kleding veroorloven dan er ooit op de motor zou passen, en meer spullen. Ik huur een huis met wasmachine dus ik was niet meer op de hand, en ik ben de trotse eigenaar van een airfryer en een rijstkoker, en elke dag heb ik een keuze uit een handjevol gekleurde shirts of zelfs een jurk of twee. 

Veel te veel spullen dacht ik laats, je hebt alweer veel teveel spullen. Toch denk ik dat als een gemiddelde Nederlandse vrouw mijn kasten ziet ze moet gillen van de lach, want eigenlijk is het niks wat ik bezit, dat handjevol.En vooral mijn schoenen, ik heb niks met schoenen, dus ik heb amper schoenen, twee paar en een paar slippers. 

Maar het is ook wel weer leuk om weer spullen te hebben. Ik heb nog steeds maar 1 mok voor mijn koffie. En maar 4 glazen en 2 schaaltjes. Ik denk da tik nooit meer zo uitbundig zal leven als in Nederland waar ik van alles teveel had. 

Het past niet meer in mijn budget, maar ook niet meer in mijn levensstijl. 

Maar zo'n airfryer is best handig en mijn toasteroventje is super handig en die mooie koekenpan is echt van mij en hoort niet bij het huis. Dat ouwe lor staat in de ongebruikte slaapkamer die vol staat met spullen die bij dit huis horen die niet om aan te zien zijn. Zoals alle TV's die niet eens werken, en die vreemde stoelen die hopeloos in de weg stonden. 

Minimalisme, ik omarmde het uit noodzaak maar leerde er van houden, het zorgt voor minder zorgen, minder defecten, minder "bagage" letterlijk en figuurlijk. 

Als ik straks echt een eigen plek heb ben ik benieuwd hoe ik het dan doe, verval ik weer in mijn oude hamster gedrag of blijf ik bij dit: 1 is wel genoeg, ik kan er altijd nog 1 kopen. 

Mijn leven is simpeler dan het ooit is geweest, ik ben meer tevreden met wat ik nu bezit dan ik ooit was met alles wat ik bezat. Ik liet een rijk land en rijkdom achter me, en door omstandigheden werd ik een "arme sloeber" ik maak me minder druk over hoe ik eruit zien en leef voor de vuist weg. Jarenlang leefde ik ook heel erg in het nu, want morgen kan ik wel uitgesmeerd over het wegdek liggen of tegen de gril van een SUV geplakt zitten. 

Eigenlijk is dat ook een vorm van minimalisme, geen plannen maken en gewoon dag na dag voorbij laten gaan en zorgen dat je elke dag lekker leeft. Zonder het oog op de toekomst zeg maar, misschien zelfs wel zonder doel. Het doel is het volgende dorp, of de volgende stad, het volgende land. En daarna zie ik wel weer. 

Eigenlijk is dit voor het eerst in 10 jaar dat ik plannen maak voor de toekomst en verder denk dan morgen en volgende week. En dat is best onwennig, maar ook zo leuk om in weg te dromen, als ik straks een eigen huisje heb, zelf gekocht of zelf gebouwd, dan kan ik............

Vul maar in! 

Foto: mijn kokosnoot op Sugar Beach, Sipalay, Negros Island, Filipijnen 

Posted on