Toen ik 10 jaar geleden uit Nederland vertrok werd ik digitale nomade. Ik ging proberen op mijn 54ste om online geld te gaan verdienen. Dat was een hele gok en een hele stap. Ik probeerde van alles om geld te verdienen om op die manier uit te vinden wat zou voegen en aan zou slaan.
Maar 1 ding was zeker, ondanks dat ik als juridisch persoon niet meer vindbaar was op het internet, ik had al mijn digitale sporen uitgewist, was ik onder en pseudoniem heel actief. Want ik wilde geld verdienen, dus ik had het internet nodig. Eigenlijk had ik afgezien van dat, geen plan. Er moest geld binnenkomen om te overleven. Punt!
Ik probeerde van alles en het was zelden een succes, tot het Emigratie Coach ding aansloeg, en ik daarmee geld verdiende. Die andere dingen leverden ook wel geld op, maar niet genoeg om van rond te komen, en ik vond het vaak niet leuk, omdat het me niet lag (YouTube bijvoorbeeld) of omdat het teveel tijd vrat t.o.v. de inkomsten (freelance platforms en bieden op opdrachten)
Ik heb nooit al mijn eieren in 1 mandje gehad, en daar ben ik wel blij om, want ik heb de horde YouTubers voorbij zien komen die door een algortime of policy wijziging van grootverdiener naar 0 gingen bij YouTube en hun hele levensstijl in elkaar zagen donderen. Dat is mij gelukkig nooit overkomen. Ik had altijd meerdere bronnen van inkomsten. Maar daarvoor was ik wel heel veel online.
Home is where the internet is fast, zoiets.
Nu ik druk aan het klussen ben in mijn nieuwe huis en de 5 appartementen, heb ik amper nog tijd voor het internet. Ik merk dat deze nieuwe fase in mijn leven voor een welkome detox van mijn digitale leven. De laptop was over de afgelopen 10 jaar een soort verlengstuk van mijn armen geworden, en als er geen laptop was was er een telefoon. Hoewel die laatste geen sociale media app heeft, en ik op de laptop ook nog amper actief ben op sociale media. Zo verwijderde ik alles van mijn jarenlange facebook accounts en post ik hoegenaamd niks meer (lees ook: Ik verwijderde alles uit mijn Facebook account) maar ik kijk er als een heus nieuwsgierig aagje soms nog wel rond. Het is een soort van gewoonte, net als Instagram, waar ik ook niks mee doe. En YouTube waar ik amper aanwezig ben.
Ik ben nu, in het nieuwe huis mijn telefoon soms kwijt, ik heb geen idee waar hij slingert. Ik heb hem eigenlijk alleen bij me voor de Amazon bezorgers die steevast bellen dat ze er aan komen. En af en toe internet bankieren. Maar verder? Ik kan hem straks als ik daar echt 100% woon gewoon in de kast leggen.
En mijn laptop? Die laat ik in het huurhuis want er is geen internet op het nieuwe adres, dus daar zit ik in de ochtenden op, en in de avonden als ik weer in het huurhuis ben. En dat bevalt me eigenlijk uitstekend. Als ik dan kan afkicken van de ochtenden en alleen op de avonden op de laptop zit straks, dat zou mooi zijn. De dag beginnen zonder iets digitaals, maar heel puur, met een kom koffie, op de patio waar mijn eethoek staat en mijn papieren dagboek. Dat lijkt me ideaal.
In de avonden werk ik dan mijn email weg, beantwoord klantvragen en hannes wat over YoUTube of kijk een film, iets wat ik op de laptop doe. Ik heb ook geen TV en dat hou ik graag zo. Eindelijk detoxen van het internet, onthaasten, niet meer focussen op bereik, exposure, viraal, likes, dislikes, haters, volgers, de stats, En als alle appartementen verhuurd zijn (geloof me we hebben al aspirant huurders aan de poort gehad een paar keer) dan kan ik verschuiven en wordt mijn digitaal leven bijzaak, en mijn echte leven hoofdzaak.
Digital detox. het is een buzz woord begrijp ik van Google trends, maar in mijn leven is het een echt ding. Geen hype., maar normalisering.
