Ik had een drukke dag vandaag. Verdeeld over de dag heb ik 10 jaar Facebook gebruik uitgewist. En dat was best een klus. En waarom deed ik dat? Dat ga ik uitleggen.
Al jaren wringt de schoen voor mij tussen mijn privé leven en mijn werk en mijn sociale media. Alles loopt in elkaar over. En privé heeft soms invloed op werk, maar meer nog heeft werk invloed op privé. Kijk, ik heb een persoonlijke mening, maar vanwege mijn werk is het verstandiger dat ik die voor me houd. Het is geen mainstream mening en zeker niet als ik hem uit tegenover veroordelend, onverdraagzaam NIMBY Nederland.
Voor die mensen die niet weten wat NIMBY is, NIMBY is een term die gebruikt wordt in projecten omtrent Stedelijek Vernieuwing als het gaat om bewonersgedrag in probleemwijken. Not In MY BackYard (NIMBY) is een houding die vooral in Nederland in zogenaamde Vogelaarwijken werd gebezigd door projectteams om aan te duiden hoe "tolerant" Nederland is "Buitenlanders welkom, maar niet in mijn achtertuin". Dat. Nederland is voor een groot deel nog steeds NIMBY. Alles moet kunnen maar liever niet bij jou in de straat of nog erger "bij je buren". Alles moet kunnen en moet mogelijk zijn in Nederland als jij er maar geen last van hebt. Ik ben niet van NIMBY. Nimby is schijnheiligheid. Ik ben meer van recht door zee, de dagen van Bolkenstein en Pim Fortuyn: aanpassen of opdonderen, niet lullen maar doen, en Nederland eerst. En dat sluit absoluut niet aan bij de NIMBY mensen, want ik ben niet tolerant genoeg. Daarbij geloof ik in "The narrative" en dus word ik vaak afgeserveerd uit het mainframe in termen als "Putin-trol" en "complotdenker". En dat zijn de mildere benamingen.
Tot zover de uitleg over NIMBY. Na het NIMBY tijdperk werd Nederland dwars en mondig, om het woord intolerant maar niet te gebruiken. Nog nooit was de samenleving zo verdeeld als dat hij nu is. Zeker na de pandemie zijn we met zijn allen op hol geslagen en als je niet voor bent ben je tegen en dan ben je fout en krijg je een bende digitale azijnpissers en betrweters over je heen. Geloof me, als je als zelfstandig ondernemer met als doelgroep de NIMBY-inwoners je kop uitsteekt op het internet, dat is zakelijk gezien zelfmoord.
Dus ik hou me in, overal waar werk en privé door elkaar lopen, ook op Facebook, en daarom zat ik daar al jaren niet lekker in mijn vel. Daarbij iedereen zit daar koopjes te jagen: Kan het niet ff gratis? Iedereen probeert een voet tussen de deur te krijgen maar vooral vormt iedereen een mening met nog geen 0,1% informatie die ze aangereikt krijgen over mijn privé leven en schilderen een complete 3D afbeelding inclusief geur en geluid en gaan dan lopen narren.
Als ik zeg dat ik verdrietig ben en door een lastige tijd ga, moet ik niet zeiken want ik heb een geweldig leven. Als ik zeg dat het regent moet ik niet janken want morgen hang ik gewoon weer op het strand in de zon, en misschien straks wel want buien trekken over "weet ik dat als sufkut dan niet?"
Dat soort inmenging. En ik slik het allemaal weg, soms blokkeer ik iemand, maar alles om de lieve vrede te bewaren en om klanten te trekken voor mijn bedrijf. En als mensen dan ook eens leuke supporters zijn, maar die zijn op 1 hand te tellen en bijna niemand klikt door naar de website. Sterker nog, aan de hand van titel en snippet wordt 9 van de 10 keer een mening neer geflikkerd die contraproductief is en al mijn noeste arbeid qua werk door de versnipperaar haalt.
Ik was het zat, daarbij (en absoluut van even groot belang in mijn beslissing) zijn de privacy regels buiten de EU echt anders dan binnen de EU voor META en ik had geen enkel normaal zoekresultaat meer, ook iets wat tenenkrommend is als je werk voor 80% uit onderzoekswerk bestaat. META beïnvloedt alles.
Ik hoop dat dat nu, nadat ik een dag lang in bulk alles van mijn FB verwijdert heb, zelfs bijna alle geplaatste reacties en likes enzo, ik dat een beetje ingeperkt heb en ik weer normaal het internet kan gebruiken zonder dat het gebaseerd is op mijn Facebook activiteiten.
Mijn Facebook profiel is helemaal leeg op mijn profiel foto en header-foto na. Geen foto's meer, geen posts, geen zoekgeschiedenis, alles wat ik ooit zelf op Facebook deed is verwijdert, nu ja, bijna alles. Sommige dingen zijn bijna onmogelijk te verwijderen, want 10 jaar is een lange tijd als en als je 1 voor 1 in omgekeerde volgorde via 3x klikken in 2 pop-up schermen elke activiteit moet deleten, dat is monnikenwerk.
Waarom delete je je profiel niet vraag je je dan misschien af?
Ik gebruik Facebook Marktplaats om spullen te verkopen en huizen te zoeken, en makelaars te vinden, zo werkt dat hier aan mijn kant van de wereld nu eenmaal. Dus ik heb een profiel nodig. Daarbij, ik wil niet dat iemand anders mijn (beroeps)naam inpikt en gebruikt/misbruikt. Als ik mijn profiel ophef is dat in no time weer beschikbaar en identiteitsfraude is ook een ding aan deze kant van de wereld.
In antwoord op mijn vertrek van Facebook (en Instagram) heb ik mijn oude domein floating coconut weer geactiveerd. Want ik wilde wel ergens een creatieve uitlaatklep. (lees ook: Dag 1 op dag 10 van de eerste maand)
Ik host deze website zelf, op een eigen server. En nu heb ik geen last van censuur, geen beperkingen, geen gehannes met regels en wetten. Dit is mijn domein, letterlijk en figuurlijk. Mijn speeltuin op het internet waar niemand toezicht houdt. Nu ja, vast wel iemand. Ik herinner me ooit eens een vorig blog wat ik had war ik iets schreef over het wereldgebeuren in niet mis te verstane termen en ik heb een maand lang dagelijks de AIVD op mijn website gehad. Dat kon ik zien in de statistieken, dus er loert altijd wel iemand mee gok ik zomaar, maar niemand legt me hier regels op, ik bepaal zelf de spelregels. Ik heb op deze website zelfs geen statistieken. Ik heb andere doelstellingen geformuleerd die ver verwijdert liggen van mijn zakelijke doelstellingen, zodat er een duidelijk verschil is tussen deze twee digitale werelden. En van daaruit een concept gekozen. En ik koos ook voor een niet voor de hand liggende contentmanagement systeem, ik koos iets wat relatief onbekend is.
Geen poeha, geen overtollige balast, zoals Wordpress tegenwoordig heeft, gewoon lichtgewicht, simpel en vooral eenvoudig. Want dat is wat ik wilde: het simpel houden. (lees ook FAQ over het blog van Jeanette)
En vooral niet mengen met werk.
