Het is een lastig en complex gedoe: onroerend goed kopen in Mexico. Heb je in Nederland van die heerlijke standaard begrippen zoals "kosten koper" en "tussenrekening", hier is alles per stapje. je betaald 101x 1% van de koopsom of 0,2% van de waarde van, of tussen de 4-7% en je moet kosten betalen voor je Escrow rekening en de Fideicomiso*, en voor je het weet ben je minstens 10% van de koopsom achter de wagen aan dingen als: Belasting, taxatie, notariskosten, inschrijvingskosten en bankkosten.
En dan moet je nog maar afwachten of het een heldere deal is, zonder skeletten in de kast zoals erf-problematiek, beslaglegging, het missen van vergunningen, verzwegen aanschrijvingen en achterstand in betalingen. Het duizelt me een beetje vandaag. En ik laat mijn zoon alleen met de makelaar gaan praten over een vreemde voorwaarde die de verkoper wil als garantie dat we het echt wel gaan kopen, immers, hij moet 7 huurders uit het pand zien te krijgen voor een bepaalde datum en daarvoor heeft hij iets bedacht, wij hebben onze twijfels en onze makelaar heeft een voorstel. Dat moet even besproken worden. Daarbij hebben we heel veel vragen over de Escrow rekening, een soort "tussenrekening" die de bank tegen een torenhoge commissie bewaakt en zo zorg draagt dat ons geld niet ergens in het niets verdwijnt en de verkoper zeker weet dat mijn zoon genoeg geld heeft voor de aankoop.
Maar het lijkt er dus op dat onze makelaar magie heeft rondgestrooid want de "de koopprijs is niet onderhandelbaar"-reactie is binnen 24 uur verdwenen en er is 200.000 peso van de prijs af. En we lijken dus een deal te hebben. Het gaat nu alleen nog om details. Welke voorwaarden zijn voor hen acceptabel. Ze dringen aan op 10% van de koopsom in cash geld, maar we zijn geen gekke Gerritje natuurlijk, ze krijgen pas geld als ze de sleutels en de eigendomsakte over de tafel schuiven. Onze makelaar lijkt een voor hier gebruikelijke oplossing te hebben. Wij hebben dus vraagtekens.
Laat die twee mannen maar samen afspreken, dacht ik gisteren. Ik heb er even geen zin in. Ik ben om allerlei redenen heel erg moe. Vorig jaar op de motorreis ben ik heel erg ziek geweest, ik had een parasiet opgelopen ergens en ik heb een flinke jas uitgedaan. Ik ben in 2 maanden van bijna geen eten binnenhouden, heel oud geworden. Mijn haar is broos en grijs, mijn gezicht getekend, mijn botten steken her en der nog steeds uit mijn lijf en mijn spiermassa is nagenoeg weg. Ondanks dat ik gezond eet, junkfood zo goed als verbannen heb uit mijn leven, dagelijks wandel en van alles doe om het lijf weer in het gareel te trappen heb ik af en toe een terugval. Hoort erbij, zo verzekerde een arts me, en dat kan jaren duren. Met dank aan de schijtende witte reigers van Catemaco. (lees ook op mijn andere website: Diarree is niet altijd buikgriep of Moctezuma's revenge)
Ik denk dat ik, mede gezien alle stress en spanningen rondom de aankoop van onze toekomstige woning en de veranderingen die we doorvoeren in ons leven (nooit meer nomadisch leven) een terugval heb. Ik kan amper mijn armen optillen en al mijn spieren voelen als gelei. Ik doe het dus even een dagje of wat rustig aan.
Het idee dat ik over een maand of drie eigenaresse ben van een casita en 6 appartementen schoon te maken heb en op te knappen, en mijn eigen huisje, en dat ik dit huis waar ik nu ben weer netjes moet opleveren, maakt ook dat ik uit wil rusten, ik zal alle energie nodig hebben. Dit huis, man je wilt het niet weten, dat stond zo vol prularia, en onbruikbare rotzooi, dat staat nu allemaal in die ene slaapkamer die we niet gebruiken. En dat moet dus allemaal weer terug gezet worden. Ik hoop dat ik kan herinneren hoe dat ook alweer was, hahahaha.
Over het koophuis? Wederom: Wordt vervolgd........
Foto: Mossel op het Nederlandse Strand bij Den Helder
*Fideicomiso is een trust die buitenlanders moeten oprichten om land te mogen bezitten in beperkte gebieden van Mexico. Meestal zijn beperkte gebieden gebieden van Militair belang, zoals landsgrenzen, en deze beperking reikt 50-100km vanaf de landsgrens. De landtong Baja California is in zijn geheel beperkt gebied. Je richt via de Bank (Goedkoopste optie) of een advocaat, en het ministerie van Binnenlandse zaken een Trust op, waarvan jij als eigenaar de enigste begunstigde bent, de Trust heeft een levensduur van 50 jaar en kan verlengd worden. Je mag meerdere huizen in 1 trust beheren. De oprichtingskosten liggen tussen de 400-1500 Euro, en de onderhoudskosten van de Trust zijn jaarlijks terugkerende kosten van ongeveer 1000 euro afhankelijk van de complexiteit van het onroerend goed en de bank of advocaat die de trust voor jou beheert. De globale kosten van de Fideicomiso voor buitenlanders en vastgoed zijn vastgesteld door de Federale Overheid op (net even minder dan) 20K peso, de rest is administratiekosten.
