Er komt een bezichtiging en we gaan een huis kopen, althans, dat is de planning. Na een goed gesprek met onze makelaar waarbij we elkaar in de ogen hebben gekeken en wat beter werkt dan het gehakketak op Whatsapp is de lucht geklaard en gaan we op een doel af.
Hopelijk is het project waar we ons op willen focussen nog beschikbaar. Toen ik tijdens de reis naar La Paz huizen richting mijn zoon schoof als suggestie om te wonen kwam er maar weinig reactie. En ik werd het wel een beetje zat eigenlijk al dat zoeken op niks af. In Hermosillo denk ik, gaf ik als grapje een link naar een ogenschijnlijk instap-klaar project van 6 appartementen met een klein huisje op hetzelfde grondstuk gebouwd en zei ik: "Kopen we dit en gaan we zelf in 2 van die dingen wonen en verhuren we er 5. 🤣 😂" Ik was niet serieus, het zat bij mijn weten aan de top van ons budget en aangezien mijn zoon altijd van de buffer is (we moeten wel een buffer overhouden, just in case!) leek het mij geen optie.
Maar deze link opende hij wel en hij zocht het op op de kaart en op de één of andere manier bleef het hangen. Ikzelf begon kansen te zien, immers, dat kleine huisje in de hoek, als ik ooit iets zou gaan bouwen voor mijzelf zou het ook zoiets zijn. Dus waarom niet? Maar ja, dit project is niet van mij, het is een project van mijn zoon en ik lift in de marge een beetje mee met een kleine financiële injectie van ruim 25K in euro's. Ik heb dus niet echt recht van spreken, vind ik zelf. Na aankomst was het nog steeds beschikbaar en midden in de chaos van verhuizen uit het hotel naar een huurhuis en allerlei bankzaken die geregeld moeten worden hadden we een afspraak om te kijken. We ontmoeten een vreselijk ongeïnteresseerde makelaar met wie we geen klik hadden. De enorme terughoudendheid om onze vragen te beantwoorden riep meer vragen op. En we lieten het los. Verkeerde tijd, verkeerde personen.
Maar toen het stof wat was gaan liggen en we serieus naar koophuizen gingen kijken met de makelaar die ons geholpen heeft met ons huidige huurhuis, bleven we in ons hoofd steeds terugkomen bij dit enorme oranje gebouw op het ommuurde stuk land in een heel gezellig wijkje aan de rand van de stad.
Nu we de makelaar hebben weten te overtuigen waarom het voor ons wel een goed investering lijkt, en hij inziet dat onze gedachtes niet onrealistisch zijn en wel eens goed zouden kunnen werken, is ook hij over de streep. En hij beloofd een bezichtiging te regelen. Tegen zijn ethische bezwaren in, want eigenlijk zijn we, naar de letter van de beleefdheidsnormen al "klant" van die andere onwillende makelaar. Ik veeg het van tafel, en zeg tegen hem dat ik zelf mijn makelaar kies en niet overgeleverd wil zijn aan de grillen van iemand die blijkbaar niet serieus voor haar klanten wil zorgen en geen follow-up doet. En dat ik dat ook wel tegen die makelaar wil zeggen als ze bezwaren maakt. Maar ik gok zomaar dat ze dat niet zal doen. Want ze heeft ons amper aangekeken. En daarbij zal zij ook ethische beleefdheidsregels hebben.
Wel blijven er alarmbellen rinkelen, maar dat is bij een vastgoed transactie in Mexico alleen maar gezond. Zowel onze makelaar als wijzelf zien in die onwilligheid van openheid van zaken een rode vlag. Zijn alle documenten en vergunningen wel in orde? Is er een addertje onder het gras? Hij beloofd met de zeis door het proces te gaan om die adder die er mogelijk zou kunnen zijn te vinden. En wij spreken ons vertrouwen in hem uit.
Hij legt het proces van bieden aan ons uit. Want hij voorziet wel dat dat na de bezichtiging zijn eerste taak wordt, eigenlijk is de bezichtiging een formaliteit. We weten immers al dat we het willen proberen te kopen en we hebben het al 1x gezien. Als wij een bod uitbrengen stelt hij een contract op met voorwaarden en het bod, dat tekenen wij en dat gaat naar de andere makelaar. Die bespreekt het met de verkoper. Accepteert hij het bod dan krijgen we dat contract getekend terug en maken we afspraken over een deposito op een Escrow rekening ten gunste van de verkoper tot overdracht, dan vullen we de Escrow rekening aan met het totale bedrag voor de aankoop, en als de notaris dan belt met de bank waar de Escrow rekening in beheer is, dan wordt de hele bups overgemaakt aan de verkoper, maar dan hebben wij alle eigendomsdocumenten en een enorme sleutelbos.
Accepteert hij het bod niet en doet hij een tegenvoorstel, dan maakt hij een contract, net zoals wij deden en draaien we het proces om, en zo contracten we een tijdje door tot we a.) een deal hebben of b.) 1 van ons beiden uit het proces stapt.
Het rare is, ik schreef er al eens een boek over voor mijn webshop, over huizen en land kopen in Mexico. Dus ik zou het proces moeten (her)kennen. Maar het is toch allemaal heel anders als je zelf met zo'n makelaar om de tafel zit en voor een pand staat dan wanneer het simpelweg kennis op papier is.
Ik zit nu te hopen dat na maanden dromen en wekenlang met een makelaar die de hakken in het zand had over de "slechte investering, en ik zoek iets beters voor jullie" het pand nog beschikbaar is.
Want dat zou een grote tegenvaller zijn.
En wat kost zo'n grapje nu in Mexico? Vraag jij je als lezer misschien wel af? Wel blijf lezen, voeg dit blog toe aan je RSS reader als je die hebt, sla een bookmark op en kom terug, want........wordt vervolgd.
