In de woestijn groeit van alles, daar waar water is zijn landbouwgronden en boomgaarden. In het noorden de eindeloze wijngaarden, in het midden groente en fruit en in het zuiden vooral fruit en mais.
Als je vanaf het noorden naar he zuiden door deze staat rijdt over de N1, kom je door diverse oases. Ze rijzen op uit het rotsachtige woestijnlandschap als bakens aan de horizon. En als je door zo'n oase rondrijdt krijg je een beetje een beel dvan hoe zo'n waterrijke plek benut wordt. Naast deze natuurlijke bronnen van water zijn er ook ondergrondse gewelven waar water in zit, veel boeren hebben dan ook een eigen put voor het vee en de landbouwgrond. En sommige huizen hebben gewoon een eigen put en zitten zelden zonder water. Die putten mag je niet zomaar boren, daar zijn allerlei regels voor, omdat water hier schaars is. En een put en het water wat er in zit is ook zelden jouw privé eigendom, het is gemeenschappelijk goed.
Maar oogsttijd dus. Ik eet me lam aan de verse groene asperges, mandarijnen, dadels, vijgen, aardbeien, mandarijnen en sinaasappels.
Overal zijn ook kraampjes en soms rijdt er een auto door de straat met een grote speaker er op. Verkopers staan bij elke grote supermarkt op de parkeerplaats en het is (voor hier) supergoedkoop. Ik koop een kilo aardbeien, van die grote vlezige smaakvolle waar sap uit loopt voor 100 MXN, ik koop limoenen voor 28 MXN per kilo, en een hele grote zak met wel 10 kilo sinaasappels voor 150 MXN. Er zijn zelf heuse citroenen, maar die zijn wat duurder. Ik koop groene asperges per pond voor 60 peso en dadels en vijgen per pond voor ook zoiets.
En de kumquats vliegen je bijna om de oren, heerlijk vers sap met die typische smaak die me vaag aan kalamansi juice uit de Filipijnen doet denken. Kumquats heten in Mexico Naranja Kumquat, of Naranja Chino, Kumquat nagami, en in Baja California Sur heet hij Naranjita. "T is maar dat je het weet.
Ik vind het heerlijk!
Als het straks weer afneemt als die overdaad, dan is er nog de chili's, en de cactusvrucht (tuna) en de drakenvrucht (Pitaya) met zijn prachtig felroze kleur. En niet te vergeten de guanábana's. (zuurzak)
Er liggen bergen tomaten in de winkels en de uien lijken tot in de hemel te rijken. En op elke straathoek is wel een kraam met verse maiskolven.
Straks wordt het allemaal weer minder en normaliseert het weer, maar nu is er even overdaad. En ik maak er gretig gebruik van.
Wel jammer dat de rambutan hier niet groeit, die wordt vooral gekweekt in Chiapas en Nayarit. Hoe vaak ik onderweg niet even gestopt ben en dan even lekker verse rambutan eten en weer verder rijden. Kraampjes langs de weg horen bij Mexico, net als verkopers aan huis. Ik had vandaag de ijsboer aan huis, die wandelt door de halve stad met een klein ijskarretje en een klingel belletje en verkoopt heerlijk ijs. Deze had niet alleen schepijs maar ook paleta's , die worden van vers fruit gemaakt, dus je eet gewoon bevroren aardbeien en sinaasappel en guanábana pulp.
Hopelijk komt morgen de sinaasappelboer weer door de straat, want ze zijn bijna op. Die jongens zijn zo groot dat je ze amper kunt vasthouden, er zit geen pit in en ze zijn heerlijk sappig.
