Er staat een man in mijn plantenbakken te hakken met een machete. IK kijk me verbijstering naar de verwoesting die hij aanricht. Meneer, sorry, maar waarom staat u in mijn plantenbakken te hakken?
Waar ik woon lopen erfgrenzen tot aan de weg, en ergens is wettelijk vastgelegd dat je zoveel % van je grond moet besteden aan een voetpad. Het huis wat ik momenteel huur staat op een hoek, dus de eigenaar is aan alle kanten zo'n 2,5 meter kwijt aan openbare weg. De erfgrens heeft hij gemarkeerd met grote stenen plantenbakken tussen de weg en het voetpad.
In die plantenbakken staan grote planten, Agave en familie van Agave. Geen idee wat voor soorten, maar ze hebben veijnige punten aan hun stugge dikke bladeren. Eén staat bijna in bloei, een bijna 3 meter hoge spruit schoot in een paar dagen omhoog en vormt nu honderden kleine bloemen, die er niet uitzien als bloemen en een plakkerig goedje afscheiden, dat lokt kolibries, papegaaien en bijen, hele zwermen bijen. Een bij prikt niet in dit land, maar mijn ingebouwde antipathie tegen bijen maakt da tik ze lieve niet om mij heen heb.
De prikplanten steken aan alle kanten over de openbare weg en het is lastig er langs te kopen. Maar er loopt zelden iemand langs. Iedereen doet hier alles met auto of de brommer. Het is ook aan de eigenaar om de stoeprand onkruid vrij te houden en alles een beetje netjes te houden. Nou dat gehannes op de openbare weg zonder tuingereedschap is aan mij niet besteed, en hoewel ik wel af en toe een emmer water in die bakken kieper doe ik er verder weinig aan. Ik veeg de stoep voor het huis, maar ik weiger de hele lengte aan de zijkant te doen. Ik kom er zelf nooit.
Nu staat er een klein mannetje in een blauwe jas in mijn grote bak voor het woonkamerraam te hakken en niet zo zuinig ook. Aangezien ik goed rentmeesterschap heb beloofd in het huurcontract stort ik me naar buiten en vraag wat hij in godsnaam aan het doen is.
Ik woon in zo'n begonia-buurt, iedereen loert naar elkaar en uiteraard roddelen ze over elkaar, en houdt elkaar in de gaten. En het mannetje blijkt de overbuurman van de overkant van de kruising te zijn, laten we hem Alfredo noemen. Alfredo ergerde zich aan de slordige uitstraling van mijn woonomgeving. Hij negeert daarbij gemakshalve maar even dat er bij hem een half stadspark op de stoeprand ligt te verstoffen, allemaal afgehakte takken en bouwpuin, maar de overhangende prikplanten en de paar sprieten onkruid bij mijn stoeprand zijn hem een doorn in het oog. Of waren zijn beste acquisitie moment van deze maand, want hij heeft er foto's van gemaakt en naar de huiseigenaar geappt. Die woont elders in het land.
De huiseigenaar vond dat Alfredo maar moes tingrijpen en de boel op orde moest brengen. Ongetwijfeld tegen een leuke vergoeding. Want men doet in dit land maar weinig voor niets. Blijkbaar heeft hij de vrije hand en weinig verstand van planten. Het is niet om aan te zien. Dus ik besluit me er maar even mee te bemoeien. Tot grote vreugde van Alfredo die nu gelijk een bende informatie kan los peuteren over de Amerikaanse in zijn wijk. Desillusie 1, ik kom niet uit de VS Alfredo.
Ik vraag hemn of hij ook niet vind dat er wel heel veel planten in die bak staan? Jaja, dat is hij met me eens, propvol, nou die twee bakken aan de zijkant daar is nog heel veel ruimte. En deze plant, zeg ik terwijl ik naar een zielig restje plakkerig vocht lekkende plant wijs, is wel heel erg lelijk geworden, die mag er wel uit. Hij gaat aan de slag. En als ik late rop de dag weg ga om ergens wat te drinken heb ik in de "Kale bakken" nu extra planten en in de overvolle bak extra ruimte. Goe din balans. En alle onkruid is weg langs de stoeprand.
Die Alfredo toch!
Nu is mijn stoeprand netter dan die van hemzelf.