Wat ik niet zal missen als ik straks verhuisd ben is het eeuwige geblaf van honden. Mijn straat is een soort van hondenkennel.
Je kunt de mensen die door de straat lopen helemaal volgen. Vanaf de twee Mexicaanse Pitbulls op de hoek totaan de 5 chihuahua's bij de overburen. Eén voor 1 beginnen ze allemaal te blaffen als er wat beweesgt in de straat. Totdat ze allemaal blaffen en ze houden dat vol lang totdat al dat spannends voorbij is. De ijscoman, de scharensliep, de mensen die WEL hun hond uitlaten, de waterman, de bezorgers, bij alles wat beweegt blaffen ze.
Uit verveling gok ik. Want de meeste zitten 365 dagen per jaar opgesloten in hun eigen stront achter een hek. Als ze geluk hebben worden de drollen en de pies elke dag weggespoten maar meestal maar 1x in de week. In een land waar de hondenkoekjes bar meer aanbod heeft dan de gebakswinkel voor mensen en waar honden in jurken lopen en overal mee naar binnen mogen en wat vol zit met verwende rot fifi's is het een triest aanblik.
Die 5 ratten aan de overkant ook, ze zijn zo klein, maar keffen de hele straat bij elkaar. En die trut-poedel die het boventerras deelt met 2 andere onooglijke scharminkels die geen knipjes in hun haar hebben en een tutu dragen, anders dan die poedel, vreselijk. En die herdershond die af en toe ontsnapt en die mijn zoon aanviel, ook zo'n rotbeest. Ik heb niks tegen honden, begrijp me goed, maar ik heb wel een mening over de honden in Mexico, die ondanks dat het land de bek vol heeft van dierenrechten en waar overal poepzakjes hangen en waterbakken staan, nog zoveel dierenleed is. En als je er wat van zegt krijg je een grote bek, want Brutus is een schatje en doet geen vlieg kwaad. Dat Brutus een puur asociale hond is die bij God niet weer wat er om de hoek van zijn afgebakende terrein ligt laat staan dat ie ooit zijn neus in de kont van een andere hond heeft gestoken zoals honden altijd doen, dat doet er niet toe. Hij krijgt de duurste brokken, en heeft een prachtig kapot gekauwd hondenhok, Brutus heeft het goed.
De buren hebben een Mexicaanse hond, zo'n typische hond die je overal ziet hier, lijkt op een pitbull maar dat is het niet, het zijn best leuke honden en meestal ook heel vriendelijk. Die blaft nooit, kwispelstaartend kijkt hij me na als ik langsloopt en als ik wat zeg kwispelstaart hij nog harder.
Maar hij en zijn eigenaar wandelen 3x per dag het natuurgebied aan het einde van de straat in, Negen van de tien keer heeft de man een bal mee. Soms sjouwt de hond een tak mee. Tot grote ergernis van alle die opgesloten beesten die bij god niet weten wat een tak is en zich het schuim op de bek blaffen als ze terug komen.
Zo'n hond heeft het goed, die is duidelijk in balans en gelukkig, de rest? De rest heeft letterlijk een hondenleven.
En ik? Ik woon in een grote kennel, vol bakkende hondendrollen en wandel langs carports en voortuinen die erger stinken dan een leeuwenverblijf in de dierentuin in de tropenzon.
En dan zijn er nog die honden die helemaal niks zien, die opgesloten zitten op achterplatjes, binnenplaatsjes en af gaan op het geluid van de straat of ze moeten blaffen of niet. Die doen ook vrolijk mee, maar daar kan ik geen mening over vormen want ik zie ze nooit. Mijn achterburen hebben zo'n hond. Hij zit de hele godganse dag opgesloten daar. Je hoort hem scharrelen, hijgen, rondlopen op het steen. En soms blaffen, gelukkig is dat geen keffer, maar iets genuanceerder in zijn volume.
Er is onlangs een nieuwe hond bijgekomen. Ergens, ik ben de tel kwijt dus ik heb geen idee aangezien de meeste huizen drie of meer honden hebben. Maar deze hond jankt, bij de luidspreker van de Elotes verkoper, bij de Tamals-verkoper, bij het liedje van de waterman en de gasauto. En bij elke andere gelegenheid warvan hij denkt: ik doe een deuntje mee. Eén van de kut keffertjes aan de overkant is leergierig, die jankt nu ook. Gezellig samen in koor in de toch al lawaaiige samenleving van een gemiddelde Mexicaanse straat.
Want had ik het al gehad over mijn overbuurman met zijn nieuwe auto? Man, die heeft me toch een mooie stereoinstallatie in gebouwd. De hele buurt mag het weten want soms wel 3x op een dag staat de nieuwe pick-up daar met beide deuren open, terwijl mijn hele huis schudt op zijn fundering en vibreert van de basboxen. Oh, god ik hoop zo dat hij zijn afbetaling deze maand vergeet en dat het ding in beslag genomen wordt.
En de honden? Die janken gezellig mee, maar dat hoor je dan weer niet omdat zijn volume harder is dan menig concert in een stadion.
