Terwijl ik op de bank zit te luisteren naar het kabaal van de afwatering op de tinnen daken bedenk ik dat ik het regenseizoen maar niks vind. Het hoost momenteel als een malle bartje en hoewel het een bui is en alles binnen 10 minuten er weer uitziet alsof het weken niet geregend heeft. Ben ik die klammigheid wel zat.
De monsoon is begonnen. In de middagen zie ik donkere luchten met bliksemflitsen in de bergen aan het einde van mijn straat of boven de baai aan de andere kant aan het einde van mijn straat. En soms plenst het van de regen en verandert mijn straat in een woest kolkende rivier. Half uurtje, uurtje en dan is het het weer heet. Heet als in: het water stroomt van je af, dus het maakt eigenlijk geen fuck uit of het regent of niet.
Het oude huis is best lek, vooral in de badkamer op de aanhechting met het oude huis lekt het water door het dak. Onze civiel ingenieur ligt er niet wakker van, er komt toch een nieuw dak op end an komt het helemaal goed. Ondertussen ruim ik na elke tregenbui de natte lappen op en als ze droog zijn leg ik ze weer terug. Ook bij 2 ramen lekt het, ik denk dat ik nu weet waarom. En ik weet niet zo goed hoe ik het ga oplossen want het is waarschijnlijk een al eeuwenoude constructiefout waar de vorige eigenaar mee heeft leren leven. Maar ik wil dat niet. Het regent hier niet veel, maar ik wil wel een huis wat waterdicht is. De mooiste optie is een nieuw raam, alles vervangen. Maar ja dat is duur. Ik denk nog even na wat voor oplossingen er nog meer zouden kunnen.
Eindelijk is ded regularisatie van alle bouwwerken op het terrein geregeld. Echt joh, we hebben een zeecontainer vol documenten en tekeningen moeten aanleveren en onze ingenieur kwa elke keer moedeloos terug van het stadhuis met de vraag of we ook document X of Y hadden of konden regelen. En dat allemaal omdat de eigenaar, die bij de overheid werkt als statenlid, vervalste documenten heeft aangeleverd. bij de overdracht Lid van Morena ook nog, de partij die zogenaamd tegen corruptie is. Zo verrot als een mispel.
Ik verloor al mijn vertrouwen in de politiek in dit land, dat was al een wankel vertrouwen, maar het is omgeslagen in pure tegenstand. Van mij mag deze partij met de tussentijdse verkiezingen weggestemd worden, ik ben schijtziek van de dubbele moraal en de linkse agenda. En ik begin echt de bovenbuurman te geloven die beweerd dat het een kartel-partij is en die staat te poppelen aan de grens om de boel hier op te ruimen. Ik geloof dat jullie er in Nederland weinig over horen, maar de ene visum na de andere wordt ingetrokken van politici, om vermeende banden met de georganiseerde misdaad en ze zijn allemaal van dezelfde partij. Grappig wel, dat soort dingen zijn binnen Europa natuurlijk niet mogelijk, want daar houdt men graag de vuile was binnenskamers, maar het is dezelfde politieke agenda die jullie hebben en dus ook zo corrupt als de neten.
Anyway, ik kan me erover opwinden, ik verander er niks aan, sterker nog ik schend mijn verblijfsvergunning-regels door dit te schrijven, ik mag geen politieke mening hebben. Nu ja wel hebben, maar niet uiten. Dat vertelde ik ook aan een enthousiast kampagne voerende politicus die aan de deur stond met een popie jopie ik ga Mexico fixen voor haar inwoners, Viva la republica!-verhaal. De Groenen, nog erger. Ik was bijna opgelucht dat ik hem kon door wapperen met mijn immigratiedienst excuus. Hij wist niks van de regels, mooie politicus!
Ik loop door de blubberige stad waar hier en daar nog water door de straten stroomt, naar mate ik dichter bij de baai kom stroomt het water sneller. De Malecon, de wandelgang langs het water is 1 smerige bende van blubberwater wat niet weg kan vanwege de muur die daar zit. Het laagste punt van de stad.
Morgen trekken tientallen vrijwilligers over de straat met bezems en scheppen en ruimen het allemaal op, zodat Toeristen denken dat alles hier altijd netjes is.
De zon gaat gouden onder in de baai. En ik eet een ijsje. Dat heb ik wel verdiend, ik schilderde 2 muren, ik draaide 2 wassen, ik ruimde alles op op de patio achter, ik dweilde mijn appartement nadat ik de stofzuiger er doorheen geslingerd had en ik ruide na d eregen de rotzooi op. Ik ben moe. Als ik de 2,5 kilometer weer naar huis loop heb ik 2 leuke tafelzeiltjes gescoord. Eén lijkt op een Mexicaanse kleurrijke gestreepte deken en 1 heeft allerlei afbeeldingen van Lele, Lele is het symbool van Michoacán, er zit een verhaal aan vast, maar dat is voor een andere keer.
Ik ga morgen mijn wasmachine afdekken met 1 van die twee tafelzeiltjes en de andere gaat op de kunststof tuintafel die we tijdelijk als eethoek gebruiken.
Maar nu naar bed, het was een lange dag!
