Maandag begon in stilte, het verjaardagsfeest van de buurman was na 2 dagen eindelijk voorbij en de wijk was weer heerlijk stil. Ik kon weer vogels horen tjilpen en de koele ochtendlucht was een fijn gevoel op mijn huid in contrast met de warme mok koffie in mijn handen. So far so good!
Tot ik veel te vroeg voor zijn doen een berichtje ontving van mijn zoon vanuit zijn man-cave boven, via Telegram: we moeten naar de bank. Ow fuck......zijn geld was eindelijk uit de beleggingsrekening gestort op zijn betaalrekening maar het lukte hem niet het over te maken naar de escrow rekening, er zat een vreemde beperking op ook al had hij de limiet voor die overboeking op 10 miljoen gezet.
Het was 8 uur toen we het huis uitliepen richting de bus, de bank gaat om 9 uur open maar we wilden de rij voor zijn. We waren nummer 3.
Nee, dat kon niet, we kunnen maar 500.000 MXN overmaken tenzij het een rekening bij HSBC zelf is dan hebben we geen limiet. En ik zweer je, dat staat fucking nergens vermeld!! En dat is ook niet gezegd toen we eerder al vragen gingen stellen over het overmaken van dit soort enorme bedragen.
De medewerker begrijpt onze wanhoop maar kan niets doen, andere medewerker komt erbij, en samen beredeneren ze dat we of 9x een overboeking moeten doen of een zogenaamde cashier-cheque moeten meenemen. Maar die moet gefiatteerd worden en of dat lukt binnen de gestelde tijd.
Volgens de medewerker maken we de beste kans om 9x een overboeking te doen vanuit internetbankieren, maar hij wil dat we eerst controleren met de Escrow beheerder of ze dat accepteren.
We gaan ergens een hapje eten en appen met Jorge, onze wonderman van de strakke regie. Die is toch niet zo'n wonderman dat hij dit niet had voorzien. Want de wet met deze beperkingen is ingegaan op 1 januari 2026, zo ontdek ik na wat googlen, en geldt voor meerdere banken in Mexico (met een witwas schandaal verleden). Wij hebben al tig overboekingen vanaf deze bank gedaan en blijkbaar had hij een enorme blinde vlek, een kennis-hiaat zeg maar over dit onderwerp.
Iedereen klautert in de email en na een uurtje spannend wachten gaat de Escrow beheerder akkoord met 9 overboekingen. En vraagt om screenshots van de overboekingen. De bankmedewerker biedt zijn werkplek aan zodat we het allemaal kunnen regelen in de privacy van de bank en via de iPad van mijn zoon. Als het hoofdkantoor dan de rekening blokkeert kunnen we gelijk bellen met de fraude-helpdesk en het verhelpen zo legt hij uit.
Terwijl mijn zoon begint met overboeken vraagt hij naar het huis en praten we wat over de vreselijke dure slecht gebouwde nieuwbouw en dat we verstandig zijn geweest een huis te kopen wat nog een solide bouwstijl heeft. Mooie wijk ook vind hij. Hoewel hij blij is met zijn uitzicht vanuit zijn wijk zou onze wijk er 1 zijn waar hij ook wel zou willen wonen. Zeker in dat stukje vind hij, weinig buren en misschien wel lekker rustig. Mijn zoon telt af, 5 gedaan nog 4 te gaan. Sms'jes en emails rollen binnen met de bevestiging van de overboekingen.
Nog 3 te gaan, ik denk niet dat ze de rekening blokkeren zegt de medewerker, je doet het met de code van de app via internet bankieren, dat zal ze wel gerust stellen. Ik vraag me af wie hij gerust stelt, zichzelf of ons. Ik weet dat het voor drama is om met de fraude-helpdesk te moeten bellen, lange wachttijden aan de telefoon en lastige vragen.
Nog 1 meldt mijn zoon, en ik merk dat ik mijn adem inhoud. Ik ben zo nerveus biecht ik op aan de bankmedewerker. Emocionada, zegt hij, dat is ook een vorm van zenuwen maar dan over iets moois. Ik knik.
Done, zegt mijn zoon en telt alle sms'jes en emails, 9 stuks, allemaal exitoso! Voltooid. Goedgekeurd.
Hij stuurt alle screenshots naar Jorge die ze doorstuurt naar de notaris en de Escrow. We bedanken de bankmedewerker. Hun service was, ondanks de irritante beperking (die eigenlijk een beetje een straf is denk ik maar zo, voor hun schandalig verleden) hebben ze ons fijn geholpen en meebewogen binnen onze irritatie en ons onbegrip om alles goed te laten verlopen.
We drinken wat op de boulevard met uitzicht op zee, even een rustmoment in de chaos. En mijn zoon krijgt de bevestiging, drie uur bij de notaris.
Ik adem uit..........
