Hebben Nederlandse bouwvakkers een beetje een naam in de volksmond, je weet wel van die vooroordelen: bouwvakkers fluiten naar vrouwen, ze hebben altijd een zichtbare bilspleet en piesen niet netjes in de WC-pot maar spetteren er lustig op los. Als ik momenteel de Mexicaanse bouwvakker vergelijk met de Nederlandse heb ik voor de zoveelste keer in mijn leven een cultuurschok. In elk opzicht!
Dit zijn mannen die vrouw en kinderen achterlaten en "achter het werk aanreizen", geen enkele man in onze bouwploeg komt uit deze stad en staat. Ze komen vooral vanuit EdoMex, Chiapas en Veracruz. En hebben overal in het land gewerkt. Vaak op voorspraak van een collega trekken ze verder naar een nieuw project, gegarandeerd van een baan en dus van een constante stroom geld naar huis.Want thuis, waar hun corazon ligt, daar is geen goed betaald werk.
Het zijn de mannen van 1,5 vrije dag in de week, van 9 urige werkdagen, en van wachten tot de baas je ophaalt van je werk en thuisbrengt en dus ook andersom. Het zijn de mannen die altijd in dezelfde kleding lopen en hun hele lichaam bedekt houden inclusief hun gezicht vanwege de zon die de hele dag op ze staat te bakken. Het zijn de mannen van lange werkdagen en heel veel afhaalmaaltijden. Ze kunnen meestal niet koken omdat ze een kamer huren in een logement, een kamer die ze al dan niet met anderen delen om de kosten te drukken. Het zijn dus ook de mannen van gedeelde badkamers en toiletten.
Als we pizza halen voor de hele ploeg eten ze er mondjesmaat van, want dat nemen ze graag mee naar huis voor de avonden, dat scheelt eten kopen dat soort mannen. Immers met de mevrouw verderop in de straat die duidelijk een handeltje zag is afgesproken dat ze op kosten van het bouwbedrijf dagelijks comida casera krijgen. Zij kookt dus elke dag voor de mannen en brengt dat. Dus die pizza is voor de avond en dan mogen ze er een biertje bij, ook dat. Want bier op de bouwplaats is verboden.
En dat is maar goed ook. Ik zou er niet aan moeten denken dat temidden van de chaos er half beschonken bouwvakkers rondlopen. Ons bezit ziet er nu al uit alsof er een bom ontploft is. Er is geen plek ongeschonden, plantenbakken liggen vol troep, we hebben van ellende maar planten in potten gezet in de hoop ze te redden want anders worden ze vertrapt. Het huis staat vol gereedschap, de patio vol bouwmateriaal, de oprit vol grind en de carport vol zand. Onze motoren zijn volledig onbruikbaar omdat we ze achter op het terrein hebben gezet en er is geen doorgang meer naar voren.
En elke dag stap ik over alle rotzooi heen, die varieert van metaal van de staalvlechters, tot rondslingerende lege cola flessen. En echt overal slingeren plastic bekers. Alsof ze die neerzetten en dan straal vergeten en dan doet de incidentele wind er iets mee. Ik vind ze in de open structuur gedrukt van de patiomuur, ik vind ze in de plantenperken, op de trap naar boven bij de appartementen, in mijn wasbak op de achterpatio, echt hoor, het is net een festival terrein na een festival.
En dat is nog niet eens het ergste in mijn optiek. Want bouwen geeft nu eenmaal troep.
Ik werkte ooit bij een timmerbedrijf, dat verhuisde van een garagebox naar aan volwaardig kantoorpand met alle administratieve gevolgen van dien, aan mij de schone taak om dat allemaal in goede banen te leiden al die ISO certificeringen te regelen en een leerwerk-traject op te zetten. Ik was verbijstert soms over de smeer in het toilet, en de rommel die ze maakten in de kantine. Maar elke dag werd hun eten opgeruimd, bekers in de gootsteen en broodtrommel in de tas. En die toilet daar kwam de schoonmaker voor.
Ik werkte ook in de offshore, een project in de Duitse Bocht waar iets gedaan werd met lassen, matrassen en een internationale duikploeg. Ik ken de bende van kantine's en in de werkplaats en van ruwe mannen aan het werk zeg maar. Maar wat ik hier dagelijks zie slaat echt alles.
Maar ook op het gebied van veiligheid heb ik een ware cultuurschok. Staal zagen met alleen een goedkope zonnebril als oogbescherming, geen helm, wel werkschoenen, geen werkbroeken, ook geen zichtbare bilspleet, geen kniebeschermers, de meeste werken met hun blote handen zelfs de metaalvlechters, en alles gebeurd op de hand. En wij hebben niet beun de haas van om de hoek, wij hebben een erkend groot bouwbedrijf die dit project uitvoert. Inclusief IMSS verzekering voor alle mannen en dus een warme lunch end e hele dag drinken en van die drankjes om je mineralen en zouten op peil te houden, want ze zweten die mannen!! Vreselijk.
Die IMSS verzekering is een verplicht onderdeel van bouwen in Mexico en mensen inhuren voor de bouw, meestal moet je dit zelf betalen, net als de dertiende maand en de vakantiebonus. Huur je een bouwbedrijf in, dan zit dat opgenomen in het uurtarief van de werkmannen en dat scheelt jou een heleboel administratie en kosten en uren in de rij bij verschillende kantoren.
Twee keer per week vraag ik de voorman of ze vuilnis hebben, omdat dat de vuilnisman komt maar ze hebben nooit wat. Nee, dat klopt, want dat slingert overal rond. Ik viste vanmorgen 2 plastic zakjes met tortilla's en half verrot vlees uit mijn plantenbak, en het open pak crackertjes was aangevreten door de plaatselijke wasbeer. Ik heb 7 (!!!!) half lege bekers met cola uit bergen enthousiaste mieren met een suiker-shock opgevist en weggegooid. En ga zo maar door. Het woord "varkens" kwam halverwege mijn opruim-tocht in mij op. Ergens staat een vage emmer die zoveel stank veroorzaakt dat ik er niet eens langs wil lopen, en ik breek werkelijk mijn nek over de zakjes, pakjes, dozen, afgedankte slijpschijven, en rondslingerende spijkers en metaaldraad en voedselresten.
Ik heb al wel 6x gezegd waar de vuilnisbakken staan, en dat weten ze want ze lopen er langs als ze naar het toilet gaan. Het toilet.....nu zou je denken dat die mannen die zo slordig zijn daar ook een smerige bende van maken? Maar die is dan weer supernetjes, ze borstelen hem zelf uit met chloor, en alleen de vloer is vies van de voetstappen. Ze zetten het raampje open, en gebruiken zelfs de zeep en het handoekje. Dus "varkens" is dan weer niet van toepassing.
Bizar, dat mensen een bouwput kunnen veranderen in een vuilnisbelt, maar hun toilet super schoon houden.
