Vandaag was weer zo'n typisch Mexicaanse dag, zoals ik dat dan noem. Niks werkt. Een betaling die misgaat omdat het hier nu eenmaal een raar systeem is met betalen en ontvangen van betalingen en orderverwerking.
Daarna loop je bij Burger King en hebben ze geen hamburger-patties. Hoe dan?? Je bent een hamburger restaurant. En als je in de avond bij de Pizza Hut aankomt is hij gesloten terwijl hij open zou moeten zijn, zelfs volgens het bordje op de deur met openingstijden.
Dit is het land waar simpelweg een Pritt stift kopen een hele dag in beslag kan nemen. Of een paar katoenen sokken zoeken. Dat is gewoon niet te filmen!
Ben je nog wel gelukkig in dit land, vraagt mijn zoon af en toe. Ik loop namelijk niet de hele dag elke dag te beamen van blijdschap en tevredenheid over dit land. Ik noem Mexicanen rustig Ratones, Zeker als ze je uitknijpen op simpele dingen. Waarom moet ik 10 peso voor de plee betalen en de Mexicaanse mevrouw voor mij maar 5? En geloof me: Erover in discussie gaan heeft geen nut want je krijgt steevast te horen: Dan flikker je maar op naar je eigen land. Dus je zegt niks, buigt het hoofd, betaald de Gringo Tax en ga plassen.
Toch blijf ik hier wonen, omdat als je in je bubbel kunt gaan zitten dit best wel een aardig land is. Hoewel ik moet zeggen dat met die Morena regering ik soms het gevoel heb dat je ook in dit land als burger aan de verkeerde kant van de (belasting)streep staat. het is wel een beetje Rutte 2.0 zeg maar, zeker sinds ze de laatste keer naar de WEF bijeenkomst zijn geweest.
Maar het is do-able, ik krijg ooit later geen volledig AOW, maar slechts 50% iets met de wet beperking export uitkeringen, da's wel zuur. Maar zoals ik al zei, als je in je eigen bubbel kunt blijven, geen herrie buren heb en niet teveel blaffende honden om je heen dan is het best een leuk land.
Uit eten wordt steeds duurder, boodschappen doen ook, maar ik denk dat dit wereldwijd het geval is, Stroom, water, huizen zijn goedkoop. En uiteindelijk boodschappen doen ook wel mits je het een beetje begrijpt met die wekelijkse prijsveranderingen en welke winkels je voor wat moet zijn. Het is wel dat je een bende troep koopt hier, alle eten staat bol van de nep en de soya. Neem ham bijvoorbeeld, daar zit niet eens meer varken in, het is vet, kalkoenvlees en soya. En het kost best veel geld, 3 euro omgerekend voor zo'n 300 gram. Voor nepeten dus.
En zo zijn er wel meer producten. Maar ik vind de geurende vuilniszakken wel lollig en het feit dat je bij CityClub, na de aanschaf van een memberskaart betere kwaliteit vlees koopt is ook een fijne ontdekking.
Kijk met elk land is wel iets mis, overal vind je wel wat dat je denkt "hmm", als je zoals ik een nomadisch leven gaat afsluiten moet je gewoon een plek zoeken waar je kunt doen wat je wilt doen zonder dat er teveel zaken in de weg zitten. En ik denk dat ik dat in Mexico wel gevonden heb. Althans, niet in Mexico in het algemeen, maar wel in Baja California Sur in het bijzonder. Ik zou dood niet gevonden willen worden in Yucatan of Quintana Roo. Oaxaca staat ook al lang niet meer op mijn verlanglijstje, Maar Colima en Chiapas nog steeds wel. Om maar twee voorbeelden te geven.
Maar in Chiapas regent het teveel naar mijn zin en Colima is wel erg in de war, erg arm, erg kartel land en het is zo anders dat ik bang ben dat ik het leuk vind omdat het anders is, en niet uit bewuste of objectieve onderbouwde keuze.
Voor Baja maakte ik die wel, want:
Ik hou ervan dat het hier 350 dagen per jaar zonnig is en maar 15 dagen regent ongeveer. Geweldig die altijd blauwe lucht. Ik hou van de koele periodes, en de altijd koelere ochtenden, ook in de zomer, en ik hou van siësta houden als het te heet is om te bewegen en de wind torbellinos vormt. Ik hou er van om te zien hoe de woestijn tot bloei komt na een regenbui. En ik vind die rode spechten kopjes die uit hun in de in een cactus gehakte voordeur steken zo grappig, ze maken me aan het lachten.
Ik vind de overheid hier ook fijn, ze zijn overzichtelijk in de processen, ze lijken een stuk beter georganiseerd dan waar dan ook in het land en wachttijden zijn nihil hier. Ik haat die eeuwige rijen altijd bij de overheid. Neem Yucatan, gewoon 8 uur bij Transito zitten voor de jaarlijkse kentekenplaat, belachelijk! Hier doe je dat in 20 minuten, max!
Ik vind het fijn dat ik heel veel in de app kan regelen en helemaal niet naar het stadhuis hoef of naar de Dienst Finanzas. En ik vind de echte BCS-inwoner best te pruimen, ze zijn relaxt, beleefd, en mellow to the core zonder hun passie kwijt te zijn geraakt, zoals zoveel Mexicanen wel hebben laten gebeuren, die lijken alleen nog maar geïrriteerd. Ze zijn anders dan alle import die gelijk opvalt in het straatbeeld in deze stad, met hun glimmende SUV's tussen al die heerlijk oude nostalgische stoffige pick-up's.
Ik geniet van de kleuren hier, de 100 tinten bruin en grijs die afsteken tegen de lucht die een bijzondere kleur blauw heeft, en de prachtig blauwe zee die op de witte stranden spoelt. De mooie gladde stenen die je overal op de stranden kunt vinden en de schelpen. De walvissen en orka's die af en toe opduiken en de zeehonden. Niets mooiers om ze in vrijheid in die prachtige blauwe baaien te zien spelen.
Kijk, de stad heeft niet veel te bieden, Sears is we lollig en de Liverpool okay-ish, en de Chinese rommelwinkels zijn echt een aanwinst op het achterlijke Mexicaanse winkelassortiment, maar met Amazon als back-up en Baja Pack als uitstekende bezorgdienst is dat prima op te lossen.
Ik heb glasvezel internet, prima telefoonbereik, ik heb goedkoper stroom dan ik in Nederland ooit had, zelfs in de "dure"maanden. En mijn OZB is in vergelijk met Nederland ook een lachertje. En ondanks dat ik drinkwater moet kopen is mijn waterrekening zo laag dat je dat amper kunt omrekenen naar Euro's. Je zou me niet geloven. En het is wel bijzonder dat "Dag water-dag geen water", maar het maakt je omdat het wisselt midden op de dag op een mooie manier bewust van je waterverbruik. Dat zouden we best wereldwijd kunnen invoeren.
Ik vind al die Amerikanen maar niks, maar als we straks wellicht geld aan ze verdienen ga ik er wel anders naar kijken denk ik. Ik vind andere dingen hier top, zoals twee keer per week de vuilnisman, niet zelf hoeven te recyclen, de waterman aan huis en de messenslijper met zijn handige messenslijp fiets, en de lommert. Dat zijn geweldige dingen vind ik. Ik vind het brood hier heerlijk (en goedkoop) en ik ben blij met de 101 soorten garnalen en gerechten met garnalen erin. Dat maakt een hoop goed zeg maar als zo'n raton je weer genaaid heeft waar je bijstaat. Maar ik baal ervan dat ijs zo duur is, tenzij je bij La Michoacana ijs koopt maar dat is minder lekker.
Ik vind mijn verblijfsvergunning makkelijk: helemaal geen omkijken meer naar. Zouden meer landen moeten invoeren zoiets.
Ik bewonder de vindingrijkheid van de Mexicaan, en zijn kleurrijk handwerk, en ik ben dol op birria en barbacoa, en gestoofde varkensribbetjes in mole. Ik maak een salsa als de beste en mijn fajitas zijn om op te vreten zo lekker. Dat leerde ik maar mooi hier.
Maar zou ik het, als ik het over moest doen nog een keer kiezen als land? Nee, ik denk het niet. Maar dat blijft koffiedik kijken natuurlijk want ik ben me bewust dat er overal wel iets mis is. En die politiek, dat Rutte 2.0 gevoel kan zomaar bij de volgende verkiezingen omslaan, het volk mort genoeg onder de WEF geïnspireerde belastingdruk. Dus zou ik het echt niet nog een keer doen? Ik weet het eigenlijk niet.
Ik denk dat ik heel nutteloos daar wel een keer over na ga zitten denken in die prachtige stoel die ik heel extravagant voor mijzelf heb besteld bij Sears, een mooie rotan stoel voor op de patio straks, met vrolijke gele kussens. Niet dat dat veel verandert aan de zaak, dat nadenken, want ik ga toch niet meer weg.
Ik denk dat na je emigratie je ontdekt dat wonen in een bepaald land je niet echt gelukkiger maakt, maar dat de vrijheid die je vindt je wel gelukkig maakt. En of dat nu in Frankrijk is of in de Filipijnen of Colombia, als jij een land kiest waar je kunt zijn wie je wilt zijn, waar je kunt doen wat je wilt doen, waar je kunt bloeien zeg maar, dan zit je wel goed. Dan hoef je ook niet alles leuk te vinden aan zo'n land. Dan kun je gewoon dat doen wat je wilde doen en wat in Nederland niet lukte. En daar gaat het om. Ik kan hier nog steeds rondkomen van 850 euro per maand, en dat gaat in Nederland never nooit meer lukken.
Dat was een beetje mijn doel: in een land wonen waar ik voor maximaal 1000 euro per maand zou kunnen leven, in een land wonen waar het zonnig was en een goed klimaat was, in een land wonen met mooie natuur, witte stranden en blauw helder water. En dat is wel gelukt!
