Een klant mailde en vroeg hoe de stand van zaken nu is over dat huis kopen in Mexico, was de koop al rond en hoe ging het?
Jaha!!! 🥳 de koop is rond! Voorlopig koopcontract is getekend. De koper heeft alle documenten ingeleverd die nodig zijn voor de afwikkeling. De Makelaar heeft alles gecontroleerd op het stadhuis en in het kadaster en alles lijkt legaal als het gaat om vergunningen en registratie en kadastrale sleutel.
Vandaag is de vergunningaanvraag ingediend bij SRE (Secretaría de Relaciones Exteriores) en is de opdracht gegeven voor het opzetten van de fideicomiso. Ondertussen worden er allerlei verklaringen afgegeven, dat er geen schulden zijn, dat alle rekeningen betaald zijn voor dit jaar en van alle afgelopen jaren, dat er geen beperkingen op het object liggen enz. enz.
Dus we wachten eigenlijk op de fideicomiso, de vergunning schijnt zo'n 5 werkdagen te duren, dus dat moet volgende week maandag wel rond zijn en dan moet BanBajio zijn truukje doen. En dan kunnen we een notaris zoeken met een gaatje in zijn agenda en alles afronden.
En ik? Ik heb het al 10 keer ingericht, ik heb al 20 kleurstalen gehaald bij de verfhandel en weer weggegooid, en weer andere gehaald. Ik zwerf door tegelwinkels op zoek naar de perfecte tegel voor op de keuken muur (gevonden!!!) en het aanrechtblad. Dat is in Mexico vaak een verlengstuk van je vloer, restjes vloertegels metsel je dan op het betonnen blad wat rust op wat hollow-blocks en daarbinnen timmer je kastdeurtjes. Of niet en dan metsel je nog een betonnen plank erin. En is het gewoon open.
Dat aanrechtblad moet dus vervangen, en de spoelbak, dat is foeilelijk, beschadigd en zo oud dat keizer Nero er wellicht nog wel weet van heeft gehad dat het gebouwd werd. Maar ik kan niks vinden wat het allemaal complimenteert. Ik denk dat ik wat heb, maar ik ben vergeten er een foto van te maken dus ik moet volgende week ofzo nog even naar de winkel.
Ik heb gordijnen gekocht, plakplastic voor de plankjes in het keukenblok en de badkamer kastjes, ik heb een prachtige rotan tuinstoel gekocht met leuke kussens, die komen de komende week. Ik kocht 2 bijzettafeltjes in de aanbieding. En ik ben de trotse bezitter van een enorme koop-lijst inclusief productfoto's en bestelnummers. En soms kijk ik of alles nog beschikbaar is. Zoals het matras wat ik wil en de bedbodem en de eethoek.
En mijn zoon? Die heeft nog helemaal niks. Echt helemaal niks. Ik weet al welke bank, welke eethoek, welke gordijnen, ik heb een goed idee van hoe het eruit gaat zien als straks alles is geschilderd en waar ik mijn spullen neerzet. Sterker nog, ik weet zelfs al hoe de enorme plantenbakken die overal op het terrein staan gevuld gaan worden. Ik ben al bij het tuincentrum wezen kijken. Tien van die, drie van dat doe ook maar zo eentje en dan 5 van die........
Dus het gaat wel lekker. Ik weet ook dat ik nog niet alles hoef te kopen, dus ik kan nog even tijd nemen om koopjes te jagen. Want ik ga eerst een tijdje in een appartement wonen, achter het huis wat dan verbouwd gaat worden. Maar toch, ik loop wel 10 stappen voor op mijn zoon die rondloopt met een glimmend gezicht omdat hij iets moois heeft gekocht.
Kom, we gaan een ijsje eten om te vieren dat we weer een stap verder zijn, zei hij vanmorgen, omdat hij alle documenten voor de opdracht voor de Fideicomiso had getekend en terug had gestuurd.
Maar een bank uitzoeken? Of een eethoek, blijkbaar is hij daar nog niet aan toe.
