Een tijdje geleden had ik een beetje een misverstand, misschien herinner je je wel dat sacherijnige blog over zonnepanelen en het Nederlandse gejank over afschaffing van de salderingsregeling. Toen ik dat geschreven had las ik een paar dagen later in het AD dat Nederland geld leent voor het plaatsen van zonnepanelen. Dat was helemaal niet in mij opgekomen.
Tijd om het boetekleed aan te trekken en een nawoord te schrijven. En dat deed ik, waarna het veranderde in mijn best gelezen blog sinds ik deze website startte. Maar ik wil dat nawoord wel even uitdiepen eigenlijk. Want ik blijf erbij wat ik daar schreef dat het dieptriest is dat je geld moet lenen voor zoiets. Ik leen al 10 jaar geen geld meer. Ik leef contant. En dat vind ik eigenlijk prima. Dus die zonnepanelen, als wij die op het dak van het nieuwe huis plaatsen rekenen we contant af, net als we het huis contant afrekenden. Ik doe niet (meer) aan leningen.
Ik was er in Nederland al niet zo happig op, afgezien van de hypotheek had ik eigenlijk geen leningen, maar toen ik leerde hoe erg het fout kan gaan in ej leven zonder dat je daar zelf direct schuld aan hebt heb ik het fenomeen "lening" helemaal afgeschaft. Nog afgezien van het feit dat er geen bank in de wereld is die mij een lening wil geven, want ik woonde tot voor kort nergens. En zwervers kunnen geen lening afsluiten. In Mexico is het totaal onmogelijk omdat ik geen kredietscore heb bij BURO het Mexicaanse BKR waar je eerst een goede score moet opbouwen voordat je ook maar kunt nadenken over geld lenen.
Maar dat allemaal terzijde. Het gaat om het denkpatroon t.a.v. geldzaken en geld. Ik heb sinds ik vertrok uit Nederland een heel ander misschien wel zeer ongebruikelijk denkpatroon als het om geld gaat. Kijk, in Nederland heb je salaris of een uitkering en daar stem je je levensstijl op af en dan kom je al dan niet wat maand te kort aan het einde van je geld of niet. Als zelfstandig ondernemer heb ik geen salaris natuurlijk, ik heb een uurtarief en een daginkomen. Maar ik heb ook heel andere maandlasten, want ik woonde (tot voor kort) nergens. En ik werk om die maandlasten bij elkaar te krijgen en dan stop ik met werken.
In Nederland ploeter je dan gewoon door tot je werkuren erop zitten, of je zoekt een bijbaan als je niet rond kunt komen, maar ik leef zo voordelig dat dat allemaal niet hoeft. Ik heb in die afgelopen 10 jaar nooit meer dan 10-15 uur in de week gewerkt, en dat was vooral in de begintijd toen alles nog vorm moest krijgen en ik zoekende was naar welk werk aan zou slaan, genoeg zou opleveren en wat ik leuk vond om te doen. Toen ik dat allemaal uitgevogeld had werkte ik niet meer dan 4 uur per dag, en dat was niet eens 7 dagen in de week. Dat was net wanneer ik in had. Dus ik had wel dagen van 12 uur, omdat het buiten regende ofzo, maar daarna had ik dan een weekje lekker niks.
Ik werk niet om rijk te worden of om spullen te vergaren, ik heb geen andere verplichtingen dan mijn dagelijkse uitgaven, en als die betaald zijn dat is het mooi geweest. Er was een tijd dat ik elke dag (minstens) 2 klantgesprekken had (1,5 uur per klant ongeveer) omdat de vraag nu eenmaal hoog was en ik mensen niet wilde teleurstellen. En dan had ik als inkomen ook nog de verkopen van de Emigratie Winkel en nog wat inkomen her en der bijvoorbeeld via Google Adsense, maar in die tijd spaarde ik als een wezenloze, want waar moet je je geld aan uitgeven als al je bezittingen achter op de motor moeten passen? Ik heb niks aan de nieuwst woontrends en extra technische snufjes. Inmiddels ben ik gestopt met die gesprekken, ik vond het veel te tijdrovend, hoe leuk het ook was/is om te doen, maar het slurpte zoveel van mijn tijd op, tijd die ik liever anders besteed.
En ik heb het inkomen van die gesprekken ook niet (meer) nodig. Ik ga namelijk nog voordeliger leven dan ik al deed. Ik betaal straks geen huur meer en ik reis niet meer en dan zijn mijn kosten van levensonderhoud weer anders en een stuk lager.
En geld lenen? Voor zonnepanelen bijvoorbeeld, dat lijkt me achteruit werken, dan kun je net zo goed gewoon stroom blijven betalen, want tegen de tijd dat je ze terugbetaald hebt, is het tijd voor (duur) onderhoud of loopt het rendement terug en moeten ze vervangen. Net als met een auto, als je die op afbetaling koopt, zoals bijvoorbeeld veel Mexicanen doen, en dan rijden ze hem in de prak, of ze kunnen de aflossing niet meer betalen en dan zitten ze in de problemen.
Ik weet niet hoe het momenteel in Nederland is maar in Mexico kun je zelfs je weekboodschappen op afbetaling kopen, ondergoed, schoolspullen, alles! En iedereen staat elke keer in de rij bij de pandjeshuizen omdat de maandlasten te hoog worden met al die afbetalingen.
Ik doe daar absoluut niet aan mee, sterker nog, ik heb niet eens een creditcard. Ik heb alleen een debitcard met creditcard functies maar het geld gaat direct van mijn bankrekening af. Niks eind van de maand paniek omdat al je aankopen afgeboekt worden.
Ik denk ook helemaal niet meer in geld lenen, of maandelijks rood staan. Geld lenen is achteruit leven, nu genieten van iets wat je eigenlijk niet kunt betalen, en daar hangt een pittig prijskaartje aan, en da's zonde van je geld. Dat is mijn mening. En omdat ik al zo ingesteld ben op niet lenen en alles contant betalen, had ik met die zonnepanelen in Nederland die hele "kopen op afbetaling" niet op mijn netvlies. En dat gaf maar weer eens aan hoe anders mijn leven is. Hoe groot het verschil is tussen mijn leven buiten Nederland en jullie leven daar in Utopia: het rijke Westen.
Ik leef zonder schulden, ik weet wat ik nodig heb om een prima leven te kunnen leiden. Daarnaast leef ik in een cash maatschappij, die wanhopig probeert te digitaliseren maar de meeste Mexicanen staan het toe zo lang ze er voordeel bij hebben en voor de rest gaan ze met de hakken in het zand en blijft alles bij het oude. Ik leef temidden van een maatschappij die drijft op afbetalingen en pandjes huizen, Repo diensten en overkopen van schulden maar ik maak geen onderdeel uit van dat systeem.
Als ik iets wil hebben en ik kan het niet betalen, dan kan ik het niet kopen. Dan moet ik eerst sparen (lees: meer uren werken) en dan maak ik dus de afweging hoe graag ik dat dan wil. En meestel wil ik het niet graag genoeg. Net als met die klantgesprekken, ik genoot er echt van, maar ik vond het niet de moeite waard om met dat mooie weer binnen te zitten en andermans problemen op te lossen of advies te geven. Ik wil leven, vrij zijn, en genieten. Het leven is te leuk om gebukt te gaan onder grote wensen voor meer rijkdom en bezittingen en daarvoor keihard te moeten werken.
En mijn verleden heeft me geleerd dat het zomaar in 1 klap, zonder dat jij daar invloed op uit kunt oefenen voorbij kan zijn zo'n luxe leventje vol kooplust. En dat je dan opeens een soort van "tussen de wal en het schip" terecht kunt komen, ook in het goed georganiseerde Nederland, en dan is alle pret in 1 keer voorbij.
Nah, niks voor mij hoor dat geploeter voor meer en meer, ik geniet wel met genoeg.
En ik ga iedere dag uit eten, en ik leef absoluut neit als een schrale trut ofzo, dit leven, schuldenvrij, minimalistisch zonder schraal te zijn, dat bevalt me prima!
Zonnepanelen op afbetaling, hoe verzin je het.......
(lees ook: Nederlanders en hun zonnepanelen)
(lees ook op de andere website: Leven van een jaarinkomen van 9500 euro)
