Het is net even voor twee uur in de nacht als ik wakker word van een raar bulderend geluid. Ik kan het echt niet plaatsen, maar dat is niet zo vreemd, ik ken bijna nog geen enkel geluid in dit nieuwe huis. Het klinkt spookachtig en eng en heel sterk ook, alsof iets op de muren beukt en aan het dak rukt.
Ik sta op om te kijken wat het kan zijn en zie dat mijn zoon ook al buiten rondloopt. Er is een storm. Maar een heel rare, en het zuigt de wind met grote kracht door alle kieren van ramen en deuren en hij buldert door de tuin tussen de gebouwen door. De bomen wapperen en klapperen als een gek, de grote palm pal achter het appartementenblok buigt helemaal door. De nacht is onrustig en spookachtig, overal stof en bladeren. Lichtflitsen kleuren de voortrazende wolken en de wereld buldert. Heel eerlijk gezegd vind ik het een beetje eng, want er was geen orkaan voorspelt maar het voelt bijna als een orkaan. Als we op het dakterras staan en over de stad uitkijken is het boven zee zo donker dat het wel lijkt alsof daar de wereld stopt en verdwijnt in het niets, ergens aan een lantaarnpaal knettert en flitst een transformator. Bliksemschichten vliegen door de lucht. het is een soort droge storm. De straat is 1 waas van stof, zand, bladeren en afval wat door de wind op gezwiept wordt.
Als ik de weersberichten van het lokale weerstation bekijk is er een waarschuwing, er is een soort van supercel ontstaan, ergens naar het noorden die nu in razend tempo over het schiereiland trekt. Hij ontwikkelde bij Comondú in de bergen ter hoogte van Loreto en zakt al ellende veroorzakend af naar het zuiden.
De vlek die ik op het radarbeeld zie verschuiven heeft dieprode plekken maar wij zitten nog in het groene stuk, windsnelheden tot boven de 100km per uur, zegt de waarschuwing. Ik zucht, pak mijn zaklamp en ga in het oude huis de ramen langs en leg lappen neer op plekken waarvan we weten dat het kan lekken. Ook al hebben we alles behandelt met een materiaal wat de lekkage zou moeten stoppen ben ik. er niet zeker op.
Om kwart over twee vallen de eerste druppels. Dikke grote druppels die door de wind neerslaan als hagelstenen. Gelijk breekt de pleuris uit want regen en tinnen daken is een bijzonder klankbord zeg maar. Binnen 10 minuten staat er een laag water in de tuin, en zie ik het water weer uit het plafond van de badkamer komen. Niet zo veel als voor de behandeling maar nog steeds veel te veel. Ik hoop dat de berg oude handdoeken genoeg is om alles op te zuigen.
De ramen lijken waterdicht, maar de randen van de patio's niet, het water druipt er langs. Wat prima werkt is de regenpijp die we aangebracht hebben, het water plenst naar beneden de afvoer in. Dat scheelt een boel lekkage bij de wasmachine.
De wind rukt aan de zonneschermen regen striemt langs de gevels, en de straat is een woest kolkende rivier. We zien de stroom uitgaan in grote delen van de stad. Het lijkt ons bespaard te blijven. Nog een reden voor zonnepanelen, ooit, zodat je zeker weet dat je continuïteit hebt in je stroom, het is bizar hoe afhankelijk we van stroom zijn geworden.
De afwateringskanalen van het dak van de appartement spuien hun water op de tinnen daken die leeglopen op de grond, het geluid is oorverdovend, en de twee afvoeren op de grond kunnen het water niet verwerken. het stroomt langs de motoren onder de poort door de straat op.
Morgen is alles smerig, vol tuinafval en zand, in mijn hoofd bereid ik me vast voor op een uurtje puinruimen.
Het lijkt even minder te worden totdat het weer losbarst, net als met een echte orkaan trok het oog van de storm over ons heen. Supercellen komen niet zo vaak voor hier, maar als ze ontstaan zijn ze ontwrichtend. Op Facebook post de krant bericht na bericht, de Transpeninsular is afgezet, er zijn stroompalen om bij El Pescadero. De wegenkaart van de stad krijgt steeds meer rode bolletjes van afgesloten Arroyos, die worden met camera's in de gaten gehouden en de kaart laat zien hoe de stad langzaam in stukjes verdeeld wordt. Uit ervaring weet ik dat de Proteccíón Civil en de politie nu in de pisregen daar staat om er voor te zorgen dat niemand oversteekt.
De donder rolt over zee naar de bergen en weer terug, de bliksem knettert en het water stroomt. De wind loeit om het huis. Storm in La Paz.
