Vandaag is er een bezichtiging, we gaan bij het pand waar we al maanden over nadenken en stiekem in ons hoofd eigenlijk al wonen kijken met onze makelaar. We zagen het al eerder, met een andere makelaar, maar toen waren we slecht voorbereid en die andere makelaar was een drama.
Dus tegen de hier heersende fatsoensnormen en werk-ethiek in gaan we nu met een andere makelaar kijken. De makelaar die ons ook geholpen heeft met het vinden van het huis waar we tijdelijk wonen. En we zijn nu beter voorbereid. Zeker mijn zoon die forse financiële beslissingen moet nemen en dus ook het financieel risico draagt. Ik lift een beetje mee in de marge met een "kleine" financiële bijdrage die ik straks zal vergroten door de inrichting te betalen. Ik schreef daar al eerder over. Lees maar terug onder de tag "het huis". Je vind de "tags" onder het artikel.
De afgelopen week in afwachting van de afspraak bevestiging gingen emoties alle kanten op. En soms liepen daarmee ook irritaties op. Zo kwam mijn zoon met een plan voor overdekt parkeren waarbij hij mij vanuit mijn kleien casita alle uitzicht ontnam en alle lichtinval. En vond hij dat er in de hoek van mijn woonkamer wel een opslag kon komen "achter een kamerscherm ofzo". En eigenlijk wil hij grootscheeps verbouwen in een aantal appartementen, maar ik stem tegen, want we moeten ook zuinig zijn. We hebben genoeg geld, maar we weten allebei dat dingen altijd duurder worden dan gepland en er moet al zoveel betaald worden. Dus is het verstandig om wellicht gewoon te beginnen met hoe het is, en alleen de hoogst noodzakelijke dingen te doen?
We staren weer naar de bouwtekeningen en ontdekken nog een keer wat er weinig van klopt, deuren zitten niet waar ze zouden moeten zitten en muren zijn soms verplaatst, niet verkeerd, maar je kan daardoor eigenlijk nergens zeker van zijn. En niet vooruit plannen met inrichting enzo.
We hopen dat we vandaag in alle appartementen kunnen kijken, dat is een grote wens die we uitgesproken hebben, maar de huurder-beschermingswet in Mexico legt beperkingen op. Maar het zou wel fijn zijn, zodat we foto's kunnen maken en kunnen plannen.Volgens onze makelaar kunnen we zeker weten wel in de appartementen kijken als we een koopprijs zijn overeengekomen. Maar ik wil dat liever op voorhand.
Aan de andere kant, als je zoveel geld gaat uitgeven moet je niet op kleine bedragen kijken want in het grote geheel is dat centenwerk, maar aan de andere kant: als je niet op je centen let.....blablabla......het is een soort van cirkel.
Mijn zoon is vooral van de technische details, zo beloofd de advertentie 7 appartementen met warm water, met een oppervlakte 42m2 elk. Inmiddels weet hij dat dat niet klopt, er zijn maar 5 appartementen met warm water, en er zijn 3 maten appartementen. En er zit in 2 appartementen een eetbar die de inrichting beperkingen oplegt, en de keuken is in 2 appartementen ook anders. En van 1 appartement weten we helemaal niks. Dat lijkt een studio zonder keuken, maar er is wel een keuken denken we, want er woont iemand.
En zo hebben we 101 dingen die de revue de afgelopen dagen gepasseerd hebben waardoor we van ernstige twijfel over haalbaarheid tot goede hoop op een leuk inkomen weg van het internet schoven. En alles daartussen in.
Er zijn spreadsheets gemaakt met berekeningen, we hebben besproken wat we maximaal willen betalen en we hebben een rampscenario uitgevogeld, voor als het helemaal niet werkt. Als alles fout ingeschat is qua locatie, huurprijs en publiek. En hoe gaan we om met wanbetalers, en wat zijn de wetten en mogelijkheden in Mexico voor gedwongen terugname van je eigendom?
Met de leerschool van ons in Nederland ooit opgezette en weer ingepakte flexwerk-locatie weten we genoeg over geld slurpende projecten om te weten wat we niet meer willen en wat niet realistisch is. Het grote voordeel nu is dat we niet meer zelf hoeven te huren, alles is in eigendom, we hebben geen leningen, en er is nog steeds inkomen wat niet afhankelijk is van de verhuur van de appartementen.
Maar toch willen we de beleggingsrekening niet helemaal leegmaken en ook nog inkomsten hebben vanuit die hoek, en willen we niet te laag beginnen met huurprijzen en het het liefst "gelijk goed doen" om een consequente reputatie op de markt op te bouwen.
Dus we pluizen regelgeving uit, maken lijstjes met mensen met wie we moeten praten de komende weken, en bestuderen het belasting-systeem van Mexico en de regelgeving omtrent belastingadministratie voor huizen verhuur. En we doen marktonderzoek.
Man, zoveel informatie. Soms namen we een break, dan gaan we even aan zee zitten met een drankje, om vervolgens toch weer bij de bouwmarkt of in het warenhuis te eindigen of op het internet om uit te zoeken of en wat en hoe.
Maar vandaag is het dan zover, de bezichtiging. En dan gaan we bieden, want tenzij er vandaag een lijk uit een kast komt, wat zomaar kan in Mexico, soms letterlijk. Vandaag beslissen we: gaan we dit object kopen, en wellicht de lege stukken land die ernaast liggen, of niet? Voor dat land moet de makelaar eerst op zoek naar de eigenaar.
En wat kost dat allemaal, nou.....blijf terugkomen, blijf lezen, voeg dit blog toe aan je RSS reader of bookmark hem, want..........Wordt vervolgd!
