Blijkbaar hangen we tussen een hittegolf en een koufront in, dus de lucht is bewolkt als ik wakker wordt. De wind voelt kil. Vaag kan ik zien waar de zon opkomt, maar anders dan daglicht zit er niet veel schoonheid in. Het ziet er ook niet uit of die wolken nog wegtrekken gedurende de dag.
Ik maak mijn koffie, zet de vuilnisbak aan de straat, vandaag komt de vuilnisman, althans, dat is de planning. Soms komen ze een dagje later, maar ze komen altijd, 2x per week, en daar betaal ik niks voor. Althans, het zit bij de onroerend zaak belasting, de Predial inbegrepen.
As ik voor het open raam met mijn koffie ga zitten pingt mijn telefoon. Het geld wat in deze week zou gestort worden, mijn inkomen, is binnen, de koers is redelijk gunstig dus ik wissel Euro's om naar Mexicaanse Peso en maak geld over naar mijn Mexicaanse bakrekeningen. Twee stuks, 1 digitale bank, 1 traditionele.
Ik kan weer een maandje vooruit, het was lekker veel deze maand, dat is fijn. Want met de op handen zijnde verbouwing en verhuizing kan ik elke cent gebruiken.
Maandag is meestel boodschappen dag, ik heb niet zoveel nodig deze keer, ik zou het ook lopend afkunnen bij de supermarkt om de hoek, maar ik wil even motorrijden, dus ik ga wel naar de grote hyper. En ik wacht op pakjes, van Amazon, ik kocht een boel leuke dingen, alvast voor straks. Mooie gordijnen, leuke deurknopjes voor de keukenkastjes die gerenoveerd moeten worden, een Italiaans espresso apparaatje, zo'n pruttelpotje, maar dan elektrisch. Dus bij de boodschappen wil ik ook een pak goede gemalen koffie kopen. Ik drink nu oploskoffie, ook niet verkeerd maar da's toch anders. Het ritueel van goede koffie maken vind ik rustgevend. Ik sprong altijd een gat in de lucht als ik een koffiemaker in mijn hotelkamer had. Niets is leuker dan de dag beginnen met een heerlijk naar koffie geurend ritueel. En dan met je dagboek al schrijven de dag begroeten.
Om dat tot in perfectie te kunnen doen heb ik een vreselijk leuke stoel gezien die ik wel zou willen voor buiten, op mijn patio straks. Maar die is duur, dus ik aarzel. Mijn zoon zegt: Doen joh! Maar ik weet het niet. Het lijkt een overbodige luxe. Maar volgens hem mag ik me daar nu aan overgeven, omdat we blijven en niet meer weggaan.
Toch voelt het als onheil afroepen om zoiets duurs te kopen. Maar hij is zo leuk, en zat zo comfortabel. In gedachte kan ik hem al zien staan. Ik besluit nog even te wachten, maar de verleiding is groot.
Ik ga zo douchen en dan verklaar ik deze dag als geopend zeg maar, dan moet ik van mijn luie kont overeind en wat huishoudelijke klusjes gaan doen, de vloer vegen en dweilen want die is stoffig. Dat soort dingen.
Ik wens jullie een goede dag.
