Blog van een woestijnbewoner

Wat ik niet zal missen als ik straks verhuisd ben is het eeuwige geblaf van honden. Mijn straat is een soort van hondenkennel.  Je kunt de mensen die door de straat lopen helemaal volgen. Vanaf de twee Mexicaanse Pitbulls op de hoek totaan de 5...

Soms kan ik me mateloos ergeren en zorgen maken over de gemakzuchtige houding waarmee Nederlanders het nieuws oplepelen als zijnde vaststaande feiten die maar 1 kant hebben: De goede kant, de juiste kant, de enigste waarheid.  Het lijkt wel...

Ik worstelde vandaag even met geld en het perspectief op geld. Ik merk dat ik na 10 jaar minimalistisch leven een beetje meegezogen word in het steeds "net even duurder"-concept.  Een huis inrichten kost overal in de wereld geld, maar in sommige...

Mexico is niet zo erg bezig met "de energietransitie" als Nederland. Er zijn heel veel elektrische auto's inmiddels maar het gaat op ene natuurlijke manier, niet met enorme reclame campagnes en hoge subsidies, en de inductiekookplaat is wel in...

Met duizelingwekkende vaart storten we ons de helling af en hobbelen we al piepend en krakend en rammelend door de rivierbedding vol kuilen. Daarna zwoegt het overvolle voertuig heel langzaam weer tegen de overliggende helling omhoog.  Ik ga...

In de woestijn groeit van alles, daar waar water is zijn landbouwgronden en boomgaarden. In het noorden de eindeloze wijngaarden, in het midden groente en fruit en in het zuiden vooral fruit en mais.  Als je vanaf het noorden naar he zuiden door...

Lange dagen zonder enige verplichting, die zich aaneen rijgen als een strontvervelende sliert tijd die niet vooruit lijkt te gaan. Zo ervaar ik het wachten op de sleuteloverdracht van het nieuwe huis.  En misschien wordt het wel de rest van mijn...