Schreef ik in mijn vorige post over de aankoop van het appartementenblok "Wordt niet meer vervolgd", we gaan natuurlijk wel weer op zoek naar iets anders. Want we moeten wel ergens wonen ooit.
(lees ook: De deal is van de tafel)
Mijn zoon heeft, een beetje tegen beter weten in nog 1x een voorstel gedaan, maar de verkopende partij wil niet meer onderhandelen want ze weigeren ontbindende voorwaarden op te nemen die betrekking hebben op de legaliteit en onderzoek naar claims op het pand, en ze eisen een contante aanbetaling van 5% waarvoor ze geen terugbetalingsregeling willen omschrijven. Teveel rode vlaggen daar. Onze makelaar zei ook: laat een gekke Gerritje hun pand maar kopen, maar dit riekt niet naar een eerlijke deal.
Een enorme tijdverspilling, ook van zijn kant, want wat heeft hij er een tijd ingestoken.
We moeten even afscheid nemen, want we waren in ons hoofd en op papier al zo ver met alle plannen omtrent verbouwen en verhuren. Veel te ver eigenlijk, dan zit je emotioneel tot over je oren in zo'n pand. Dus we nemen even een korte time-out. In die periode willen we koekjes eten, veel ijs eten, over de zee staren, met een architect praten, een paar dorpen in de omgeving bekijken en in de haven kijken naar zeecontainers, bouwmarkten bezoeken, en eindeloze spreadsheets maken met materiaalkosten, om te kijken of we dan zelf kunnen bouwen. Er is grond genoeg te koop in dit gebied.
Kortom, we hebben al weer plannen genoeg, maar alles is nog vaag. Ooit ontwierpen we voor onszelf het ideale huis. Ik wil graag twee zeecontainers tegenover elkaar, ik weet nog niet of ik 20 of 40 ft wil, ik denk dat 20 ft wel genoeg is, die twee wil ik verbinden met een soort veranda cq overdekte binnenplaats, waar mijn buitenkeuken komt. In de ene container slaap ik en is de badkamer, en in de andere container is mijn woonkamer annex atelier.
Omdat het hier zelden regent lijkt het me zalig zo te leven, op die "binnenplaats" die aan 1 kant helemaal open is komt mijn eettafel te staan en daar werk ik, lees ik boeken, hobby ik enzovoorts. In de wintermaanden als het wat kouder is kan ik lekker binnen zitten. En elke avond wandel ik via die open ruimte naar mijn slaapkamer en badkamer.
Geen idee of zoiets haalbaar is en betaalbaar is. En of alle materialen om zoiets te verwezenlijken ook hier verkrijgbaar zijn.
Een andere optie is gewoon traditioneel bouwen, een simpele casita, een tiny house van ongveer 35-40 vierkante meter, met een veranda, en daar wonen. Ongetwijfeld een stuk praktischer en betaalbaarder.
Mijn zoon heeft grotere dromen, die wil appartementen bouwen voor de verhuur. Dat snap ik wel. Ik hoop dat het allemaal te realiseren is, het bouwen zal wel lukken, maar het moet ook afgewerkt en ingericht. En ik zie mijzelf op mijn leeftijd niet meer tientallen muren plamuren en schilderen en tegeltjes zetten enzo. De architect mag het over een tijdje uitrekenen.
Eerst even een paar dagen niks, hoofd leegmaken en mijzelf begraven in een beker ijs.
Troostvoer.
